حاشیههای در لیگ برتر ادامه دارد؛ تنها دو دستگاه رسیده و اشتباهات داوری ادامه دارد

مشکلات پشتیبانی داور ویدئویی در روزهای اخیر نگرانی فوتبالدوستان و مسئولان باشگاههای لیگ برتر را به همراه داشته است. اگرچه چند سالی است که بحث ورود به فوتبال ایران مطرح بوده، اما با اجرای این سیستم در فصل جاری، حاشیههای پیشین باقی مانده و چالشهای جدیدی نیز افزوده شده است.
پس از مذاکرات طولانی، تصمیم به برگزاری برخی بازیهای لیگ برتر با سیستم گرفته شد، اما نحوه تامین تجهیزات مورد نیاز فوتبال ایران را در سردرگمی بزرگی قرار داد. پیش از آغاز فصل، یکی از نزدیکان مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، از ورود و نصب هفت دستگاه تا قبل از شروع مسابقات خبر داده بود، اما این محقق نشد و تنها سه سیستم به داخل کشور رسید.
امیدواران فکر میکردند با نصب این سیستمها در ورزشگاهها مشکلات حل شود، اما واقعیت غیر از این بود. ورود در هفتههای اخیر با نوعی پارادوکس روبرو شده است؛ طوری که وجود آن باعث تأخیر در آغاز بازیها میشود و عدم کارایی آن منجر به ناعادلتی در نتایج شده است.
با حضور در پنج بازی از شانزده بازی دو هفته اول لیگ برتر، همچنان به دلیل کمبود تجهیزات تخصصی، صحنههای مشکوک قابل بررسی دقیق نبودهاند. منتقدان معتقدند در بازی پرسپولیس و تراکتور، پشتیبانی داور ویدئویی در دو موقعیت حساس تصمیم نادرستی گرفته و گل تراکتور را به اشتباه تایید کرده است. همچنین خطای سروش رفیعی بر روی بازیکن تراکتورسازی به دلیل عدم وضوح تصاویر، به عنوان خطای خطرناک ارزیابی شده و بازیکن پرسپولیس با کارت قرمز مستقیم اخراج گردید.
تا کنون تنها دو دستگاه به ایران وارد شده است. دو دستگاه دیگر نیز قرار بود در کشور مستقر شوند، اما این اتفاق هنوز نیفتاده است. مطابق اظهارات رئیس فدراسیون فوتبال، تا ۲۱ شهریور یکی از دو دستگاه باقیمانده به ایران داخل میشود، اما حتی در صورت محقق شدن این امر، مشکلات همچنان ادامه خواهد داشت، زیرا تمام پیشنیازهای بهرهبرداری از فراهم نیست.
نداشتن دوربین خط آفساید و خط دروازه از معضلات اساسی این سیستم است که تا به امروز برطرف نشده است. در مسابقات حساس و بهویژه بینالمللی، معمولا بیش از ۳۰ دوربین اختصاصی برای پوشش کامل صحنهها به کار میروند تا تصاویر شفاف و کامل در اختیار داوران اتاق قرار گیرد.
عدم وجود امکانات لازم و بهویژه دوربینهای باکیفیت در زمین، باعث هدررفت زمان زیادی در بازیها شده است. این مسئله موجب میشود داوران در اتاق هر صحنه مشکوک را بیش از ده بار از زوایا مختلف و به صورت ناواضح بازبینی کنند و سپس رأی خود را صادر نمایند، که به معنای تلف شدن حداقل دو تا ده دقیقه از زمان بازی برای هر موقعیت مشکوک است.
چالشهای در ایران تنها به تجهیزات محدود نمیشود. حضور داوران در کناری هواداران یکی از مشکلات مهم لیگ برتر در سال جاری محسوب میشود که تمرکز داوران را کاهش داده و امنیت شغلی آنها را به خطر انداخته است. به نظر میرسد برای حل این بحرانها همچنان باید صبر کرد، چرا که سیستم پشتیبانی داور ویدئویی نه تنها حجم مشکلات را کم نکرده، بلکه خود به بحرانی تبدیل شده است.




