جلال تهرانی در روز‌های اخیر با اجرای نمایش بونکر سالن مجموعه تئاتر لبخند را افتتاح کرده و پس از سال‌ها غیبت از سالن‌های نمایش عمومی، مجددا در صحنه حضور یافته است. اگرچه تهرانی در این سال‌ها با هنرجویان مکتب تهران اجرا‌هایی داشته، اما بونکر با بازیگران حرفه‌ای سینما و تئاتر ایران، حمیدرضا آذرنگ و سارا رسول‌زاده در حال اجرا است.
آذرنگ کار با تهرانی فرصت رشد در کنار فهمیدن است
حمیدرضا آذرنگ در گفت‌وگو با بام وطن درباره دلایل پذیرش نقش در بونکر اظهار کرد روال رایج در سینما این است که بازیگر با قصه قرارداد می‌بندد، اما در تئاتر مقداری متفاوت است. نام جلال تهرانی و کار‌هایی که قلم زده و مسیری که در تئاتر رقم زده، کافی است تا برای بازی در کار او با اشتیاق جواب مثبت دهم. او افزود فردی که صاحب اندیشه است و بخشی از نتایج درخشان آن در کار‌هایش یا در مکتب تهران ظهور دارد. آنقدر وضع تئاتر ما آشفته و بی‌سروسامان است که وجود افرادی چون آقای تهرانی مورد قدر است.
نقد وضعیت تئاتر امروز ایران
آذرنگ از حالت جاری تئاتر ایران راضی نیست و معتقد است نفس جریان اصیل و با اندیشه تئاتر سرزمین به شمارش افتاده است. اگر حالت تئاتر امروز را با دهه ۷۰ و آغاز دهه ۸۰ قیاس کنید، متاسفانه نتیجه خوبی نمی‌گیرید. نه فقط در تئاتر، بلکه بلندای سینما و ادبیات و هنر ما به طور کلی، مختصر و مختصر‌تر شده است.
با وجود این نقد‌ها، او تأکید کرد که در سخنانش میل مطلق به زندگی وجود دارد جستجوی امید می‌گردم. اگر مقداری از آن را بیابم، تلاش می‌کنم بزرگش کنم. اساسا همین که در مورد تئاتر و هنر کشورمان سخن می‌گویم، بغض می‌کنم؛ یعنی امیدوارم. من کم‌ترین در عالم هنر ایران، اما از تلاش نایستاده‌ام.
بونکر در مسیر آثار تهرانی
بازیگر سینما و تئاتر درباره جایگاه بونکر در کارنامه جلال تهرانی گفت این کار در ادامه کار‌های قبلی ایشان است با همان ارتفاعی که از ایشان سراغ دارید. فکر می‌کنم بونکر تکمیل‌کننده آثار قبلی و پیش‌برنده آثار بعدی جلال تهرانی باشد.
آذرنگ از فرآیند تمرین‌ها با تهرانی نیز راضی بود مدل تمرین‌های آقای تهرانی زیاد لذت‌بخش بود. من به طور کلی از همکاری با هر فردی و هر تیمی که فهمیدن و اندیشه را قدر بداند، خوشحال می‌شوم. چون مسیر رشد خود را در آنجا می‌بینم، همانند شکوفه زدن حتی در کویر.
مرز تئاتر آزاد و حرفه‌ای فرو ریخته است
در پاسخ به سوالی درباره استقبال مخاطب، آذرنگ گفت نمی‌دانم؛ با دقت به شرایطی که از تئاتر امروز ایران گفتم، یقینا نیاز به یک گفت‌وگوی جداگانه دارد و هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست. در قبل این‌گونه نبوده است. یک تئاتر آزاد داشتیم و یک تئاتر حرفه‌ای. اصلا تصمیم قضاوت یا توهین به تئاتر آزاد را ندارم. هیچ‌کدام هم بر فرد دیگر ارجحیتی ندارند. دو تئاتر می‌باشند با دو مخاطب متفاوت و دو کارکرد گوناگون.
او با تاسف اضافه کرد بین این دو هم دیواری وجود داشت که متاسفانه اکنون این دیوار فرو ریخته است و تاسف بیش‌تر این که آوار دیوار به سمت تئاتر حرفه‌ای ریخته است و عملا چیز چندانی از آن باقی نمانده. من یک سوال ساده از شما می‌پرسم این طبیعی است که در سایت‌های فروش بلیت تئاتر حرفه‌ای، قید شود که از آوردن چیپس و پفک و تخمه خودداری کنید؟
