دمکردن چای؛ راهکاری طبیعی برای کاهش فلزات سنگین در آب آشامیدنی, پژوهشگران دانشگاه نورثوسترن در ایالات متحده کشف کردهاند که فرآیند دمکردن چای میتواند بهطور طبیعی میزان فلزات سنگین مضر مانند سرب و کادمیوم را در آب کاهش دهد. بر اساس نتایج این تحقیق، یونهای این فلزات به سطح برگهای چای میچسبند و همراه با تفالههای چای از نوشیدنی جدا میشوند.
چای بهعنوان فیلتر طبیعی آب وینایاک دراوید، نویسنده ارشد این پژوهش، تأکید میکند که هدف از این مطالعه پیشنهاد استفاده از چای بهعنوان فیلتر’ آب نبوده، بلکه سنجش میزان جذب فلزات سنگین توسط چای بوده است. او توضیح میدهد که نوشیدن چای میتواند بهصورت ناخودآگاه از تماس مستقیم با فلزات سمی در آب جلوگیری کند.
بنجامین شیندل، از دیگر محققان، میافزود برگهای چای ویژگی منحصربهفردی در جذب فلزات ندارند، اما مهمترین عامل این است که چای پرمصرفترین نوشیدنی جهان است. به اعتقاد او اگرچه موادی دیگر نیز میتوانند فلزات را جذب کنند، اما استفاده از آنها در زندگی روزمره عملی نیست؛ در حالی که دمکردن چای بدون هیچ زحمت اضافهای میتواند تا حدی فلزات سنگین را حذف نماید.
مقایسه انواع چای و کیسهها تیم تحقیق آزمایشهای گستردهای را روی انواع گوناگون چای از جمله چای سیاه، سبز، اولانگ، سفید، بابونه و رویبوس انجام داد. همچنین عملکرد جنسهای مختلف کیسههای چای نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. محققان ابتدا محلولهایی حاوی مقادیر کنترلشده از فلزات سرب، کروم، مس، روی و کادمیوم را تا نزدیک نقطه جوش äند و سپس برگهای چای را در آنها قرار دادند تا میزان فلزات باقیمانده در فواصل زمانی مختلف اندازهگیری شود.
کیسههای سلولزی برتری دارند نتایج نشان داد جنس کیسه چای تأثیر مستقیمی بر جذب فلزات دارد. کیسههای پنبهای و نایلونی تقریباً اثری در جذب فلزات نداشتند، در حالی که کیسههای سلولزی (کاغذی) عملکرد بهتری را نشان دادند. شیندل توضیح میدهد که سلولز حاصل از چوب، سطح بیشتری برای جذب یونهای فلزی فراهم میکند. او هشدار میدهد که کیسههای نایلونی نهتنها فلزات را جذب نمیکنند، بلکه میتوانند میکروپلاستیک را نیز به آب منتقل کنند.
با این حال، ذرات ریز سلولز ره انتشار داده شده فیبر طبیعی هستند که بدن میتواند آنها را دفع نماید. زمان دمکردن کلید حذف فلزات یکی از یافتههای کلیدی این پژوهش، تأثیر مستقیم زمان دمکردن بر میزان جذب فلزات است. برگهای چای سیاه، بهویژه در حالت خردشده، فلزات بیشتری را جذب میکنند. هرچه زمان دمکردن طولانیتر باشد، توانایی چای در حذف فلزات سنگین بیشتر میشود.
شیندل بیان میکند افراد چای را تنها برای چند ثانیه دم میکنند، نباید انتظار حذف قابلتوجهی داشته باشند، اما دمکردن طولانیتر میتواند بخش عمدهای از فلزات را از آب جدا سازد. چای چقدر فلزات سنگین را حذف میکند؟ بر اساس این تحقیق، یک لیوان چای معمولی که با یک کیسه چای در حدود ۳ تا ۵ دقیقه دم شده باشد، میتواند حدود ۱۵ درصد سرب موجود در آب را کاهش دهد. با افزایش زمان دمکردن بیش از ۵ دقیقه، این میزان بیشتر میشود.
محققان اشاره میکنند که در مناطقی با کیفیت آب بالا، غلظت فلزات سنگین معمولاً پایین است، اما در شرایط بحران آب، چای نمیتواند جایگزین راهکارهای اصلی تصفیه باشد. با این حال، این دادهها میتوانند مبنای مطالعات بیشتری در حوزه بهداشت عمومی قرار گیرند. شیندل در پایان میافزاید اگر مردم روزانه یک فنجان چای اضافه بنوشند، در درازمدت ممکن است شاهد کاهش بیماریهای ناشی از تماس با فلزات سنگین باشیم.
احتمالاً این یکی از دلایل پایینتر بودن نرخ بیماریهای قلبی و سکته در کشورهایی است که مصرف چای در آنها بیشتر است.
