فصل اول برنامه جوکر تجربه‌ای تازه، خلاق و مفرح در فضای برنامه‌سازی تلویزیونی محسوب می‌شد. اگرچه این فرمت از یک برنامه جهانی الهام گرفته شده بود، اما توانسته بود فضایی نوین در میان رئالیتی‌شوها ایجاد کند و به عنوان یک اثر بدیع شناخته شود.
احسان علیخانی نیز با مدیریت این برنامه، خود را به عنوان یک کارگردان جسور برای اجرای ایده‌های نوین ثابت کرد. با این حال فصل تازه از ابتدای پخش نتوانست همان موفقیت فصل اول را تکرار کند. شوخی‌های بخش آقایان بی‌مزه و همراه با لودگی شد و شرکت‌کنندگان چهره‌هایی بودند که در اکثر برنامه‌های مشابه حضور داشته‌اند.
نقدین معتقدند تمام موفقیت این فصل را می‌توان به بخش بانوان اختصاص داد. زنان علی‌رغم محدودیت‌های موجود توانستند فضایی پر از خنده و شادی برای مخاطب رقم بزنند. در مقابل جوکر آقایان علی‌رغم شکستن مرز‌ها و خط‌قرمز‌ها نتوانست اتفاق جذابی شکل دهد.
احتمالا بخشی از این ناکامی به عدم حضور نویسندگان طنزپرداز خلاق برمی‌گردد. این بخش عکس‌العمل‌های تند و تیز مخاطبان و منتقدان را در پی داشت. در مقطعی نیز با چالش‌هایی از طرف ساترا روبرو شد، اما در تازه‌ترین قسمت‌ها مجددا عکس‌العمل‌برانگیز شده است.
در این تکه‌ها که مربوط به جوکر آقایان است، به شکلی عجیب از کلیدواژه‌ها، موقعیت‌ها و کنش‌های دوپهلو برای منفعت‌گیری استفاده شده که مخاطب را به جستجوی علت خندیدن‌ها یا عکس‌العمل‌های سایر شرکت‌کنندگان می‌اندازد. به شکل عیان و بی‌پرده‌ای از واژگانی استفاده می‌شود که در حالت عادی خلاف عرف محسوب می‌شوند.
شوخی‌های جنسی، سخنان مبهم و لوده‌بازی‌هایی که با رد کردن تمام مرز‌ها باز هم نتوانسته مخاطب را بخنداند. شگفت‌انگیز است که این می‌زان از شوخی‌هایی که احتمالا در دورهمی‌های مردانه رایج است، اکنون به راحتی در مواجهة دیدگان عموم قرار گرفته است.
