فرهنگ وهنر

این هم شد جشنواره؟ باید جراحی شود_بام وطن

کیهان از دفاع از جشنواره فیلم فجر به انتقاد شدید و درخواست جراحی ساختاری روی آورد

روزنامه کیهان که تا چند روز پیش از برگزاری چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر، این رویداد را به عنوان محصول کارکرد دولت سیزدهم به طور کامل دفاع میکرد، ناگهان دچار تغییر موضع شد و به انتقادهای تند از وضعیت فعلی این جشنواره پرداخت.

در تحلیلی که در این روزنامه منتشر شده، آمده است چهل و سه سال است که این جشنواره برگزار میشود و در هر دوره به بازدید و بررسی تازهترین تولیدات سینما میپردازد. فرصتی برای کارگردانان تا در برابر نقد و تحلیلهای کارشناسان، نقاط قوت و ضعف آثار خود را بشناسند و به اصلاح نهایی بپردازند. اما آیا این جشنواره، که روزگاری درخشانترین مراسم سینمایی سرزمین محسوب میشد، اکنون به یک گردهمایی بیروح تبدیل شده است؟

نویسنده با اشاره به عدم سیاستگذاری اصولی در این سالها، معتقد است جایگاه جشنواره کمرنگتر شده و از اهداف خود دور افتاده است. به گونهای که کارکرد خود را در تقویم اکران سال تازه سینمایی از دست داده است. در برگزاری چهل و سومین دوره نیز، تلاطمها و چالشهایی پیش آمده که میتوانستند فرصتی برای مطالبهگری و اصلاح وضع حاضر باشند، اما متاسفانه برخی بیاحترامیها و هنجارشکنیها، حاکی از الزام بازنگری در مسئولیتها و اصول محوری انقلاب اسلامی است.

مقاله با اشاره به حوزه سیاستگذاری فرهنگی، میافزاید این حوزه میتوانست فرصتی برای یکی از مهمترین مطالبهگریها در جشنواره امسال باشد، تا اینکه شگفتانه جشنواره با قبحشکنی، بیحرمتی و به سخرهگرفتن هنجارهای اسلامی در آغاز سرد و بیروح بزرگترین اتفاقات فرهنگی سرزمین در آغاز دهه فجر شکل گرفت. سناریویی که به نظر میرسد جرقهای برای تحول مسیر سینمای ایران از ریل انقلاب اسلامی باشد.

نویسنده به رویداد مراسم افتتاحیه اشاره میکند و مینویسد آن زمان که در مراسم افتتاحیه دست دادن رضا بابک و مرضیه برومند به همراه منفعتگیری از الفاظی که صراحتا چاقوی تیزی بر پیکره نحیف جشنواره فیلم فجر جلوی دوربینهای پخش زنده تلویزیون عادیسازی شد، همه نشانه ارادهای برای آغاز مسیری تازه برای مقابله با سینمای نجیب مورد قبول جمهوری اسلامی ایران در دوران مدیریتی تازه است.

در بخش دیگری از تحلیل آمده است با به صدا درآمدن زنگ بیست و سومین دوره، این جشنواره با آثاری که تحت سیاستهای دوره مدیریتی محمد خزاعی در سازمان سینمایی دولت قبل تشکیل شده بودند، آغاز شد؛ در حالی که اجرای جشنواره با مدیریت رائده فریدزاده به انجام میرسد. اما در دو قسمت محتوا و اجرا با دو طیف گوناگون نظری و سیاسی روبرو هستیم.

مقاله با انتقاد از سیاستهای گیشهمحور میافزاید اصرار و پافشاری بر رونق گیشه به دلایل رکود تشکیل شده گیشه سینما در دوران کرونا، به هر قیمت، انبوهی از تولیدات سخیف و نازل را به همراه داشت، سیاستی که در پی آن لطمه جبرانناپذیری به سینمای ایران زد و تبعاتش در تولیدات این دوره جشنواره مشهود است. در این بین اگر ناظر فیلمی قابل قبول باشیم، برآیند تفکرات و کوششهای قسمت خصوصی و سازمانهای نامرتبط با بدنه سازمان سینمایی است.

نویسنده در پایان نتیجه میگیرد به نظر میرسد این جشنواره برای شکوفا شدن نیاز به یک عمل جراحی در ساختار سینمای سرزمین دارد تا با قلب تپنده آن، رگهای حیاتی سینمای ایران را حیات مجدد ببخشد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا