چند ماه پیش محققان متوجه شدند که سنگ محراب استون‌هنج از شمال‑شرقی اسکاتلند، با مسافتی حدود ۷۴۰ کیلوم‌تر، به جنوب انگلستان منتقل شده است.
دانشمندان می‌گویند سفر زمینی در آن دوره، فرصتی گسترده برای برگزاری مراسم و جشن‌ها فراهم می‌کرد و هزاران نفر را برای مشارکت در این پروژه عظیم ترغیب می‌کرد. انتقال این سنگ‌های سنگین نیازمند هماهنگی‌های گسترده‌ای بود که بدون اتحاد و همبستگی مردم محقق نمی‌شد.
برای درک بستر تاریخی، باید بدانیم که جمعیت بریتانیا چندین بار دچار تحول شده است. کشاورزان اولیه حدود شش هزار سال پیش از خاورمیانه به این جزیره آمدند و کم‌کم جوامع شکارچی و گردآورنده را جایگزین کردند. سپس حدود دو هزار و پانصد سال پیش از می‌لاد، مردم از نقاط مختلف اروپا، به‌ویژه از مناطق امروزی آلمان و هلند، به بریتانیا مهاجرت کردند. استون‌هنج تقریبا در همین دوره ساخته شده و جزیره می‑زبان مردمی با پیشینه‌های گوناگون بوده است.
از آنجا که سنگ‌های غول‌پیکر این ساختمان هر کدام از مناطق دور و فرا‌تر آورده شده‌اند، محققان اکنون معتقدند این اثر تاریخی اقوام گوناگون کهن را متحد کرده است. از سوی دیگر، یکی از کارکرد‌های استون‌هنج رصد موقعیت خورشید بوده و این بناء کارکرد مذهبی نیز داشته؛ به این صورت اتحاد و هماهنگی کهن با کیهان را تداعی می‌کند.
