محققان کره جنوبی حسگر گرافن-نیكلاکسید ساختند تا فساد گوشت را در مراحل اولیه شناسایی کند

به گزارش بام وطن، ستاد اختصاصی گسترش فناوریهای نانو و میکرو اعلام کرد که آمونیاک ترکیبی است که با بوی بد همراه میباشد و این بو شاخص حیاتی در فرآیندهای گوناگون از جمله فساد مواد غذایی، آلودگی محیط زیست و حتی اختلالات متابولیکی انسان محسوب میشود. از آنجا که گوشت در اثر فاسد شدن گازهایی همانند آمونیاک ساطع میکند، میتوان از این روش برای تشخیص فساد بهره گرفت.
آمونیاک میتواند زمانها قبل از ظاهر شدن علائم قابل مشاهده فساد، فعالیت میکروبی را در گوشت نشان دهد. سطوح آمونیاک اینگونه بهعنوان نشانگر برای کاربردهای دیگر از جمله نظارت بر محیط زیست و حتی تشخیص سلامت انسان و اختلالات متابولیک قابل بهرهگیری است. با این حال، تشکیل حسگری که قادر به تشخیص آمونیاک با دقت، انتخابگری و پایداری بالا در شرایط دنیای واقعی باشد، چالشی برای محققان باقی مانده است.
اکثریت تلاشها برای گسترش حسگرهای گازی متکی بر اکسیدهای فلزی بوده که به علت حساسیت بالای خود شناخته شدهاند، اما بیشتر از محدودیتهایی همانند مصرف انرژی بالا، زمان جوابدهی آهسته و حساسیت به رطوبت رنج میکشند. گرافن، ویژگیهایی نظیر خواص الکتریکی و فیزیکی دقیق، انعطافپذیری بالا، شفافیت و مصرف کم انرژی دارد که آن را به گزینهای دلنشین برای فناوریهای حسگری نسل بعدی تبدیل کرده است. با وجود این مزایا، گزینشپذیری کم گرافن به گازهای گوناگون مانع از بهرهگیری گسترده آن در کاربردهای عملی شده است.
به تازگی محققانی از کرهجنوبی مقالهای منتشر کردند که در آن از گرافن برای تشخیص سریع با حساسیت بالای آمونیاک در گوشت گاو بهره گرفته شده است. این تیم نانوذرات اکسید نیکل را روی میکروالگوهای گرافن داخل کردند تا یک حسگر آمونیاک بسیار انتخابگر و حساس تشکیل دهند که میتواند به طور موثر حتی در شرایط سخت الکترونیک پوشیدنی کار کند. این پیشرفت، نشاندهنده یک جهش رو به جلو در فناوری حسگرهاست، به اختصاص برای کاربردهایی همانند نظارت بر کیفیت غذا و دستگاههای پوشیدنی که کیفیت هوا را ردیابی میکنند.
هسته مهم این تحقیق، پرداختن به محدودیتهای ذاتی گرافن به عنوان حسگر گازی است. ساختار اتمی گرافن، سطح بزرگی به آن میدهد و آن را در تشخیص گازها از طریق فعل و انفعالات سطحی عالی میسازد، اما همین ساختار توانایی آن را برای تفکیک بین مولکولهای گوناگون گازها محدود میکند.
محققان در تحقیقات قبلی تلاش کردند تا گزینشپذیری گرافن را از طریق راهحلهای گوناگون از جمله اعمال پلاسما و افزودن فلزات نجیب همانند پلاتین و طلا، افزایش دهند. با این حال، این رویکردها بیشتر با معایب قابل توجهی همانند هزینه بالا، فرآیندهای پیچیده ساخت و کارکرد غیر بهینه تحت شرایط دنیای واقعی همراه بودهاند.
در این مطالعه، محققان با بهرهگیری از نانوذرات به جای فلزات نجیب، مشکل را حل کردند. اکسیدهای فلزات واسطه، همانند، به علت خواص الکترونیکی منحصر به فرد و توانایی در تعامل قوی با مولکولهای گاز خاص، مزایای بسیاری را در سنجش گاز ارائه خواهند داد. آشکار شده است که اکسید نیکل، به اختصاص، اتصال قوی با مولکولهای آمونیاک از خود نشان میدهد که آن را به گزینهای ایدهآل برای بهبود گزینشپذیری گرافن تبدیل میکند.
یکی از دقیقترین ویژگیهای این حسگر، مصرف انرژی بسیار کم آن است که نیاز کلیدی برای لوازم الکترونیکی پوشیدنی محسوب میشود.




