این مطالعه تأیید نمی‌کند که مصرف تنها چای و قهوه به تنه‌ایی محافظت‌کننده در برابر سرطان‌های سر و گردن باشد، اما متخصصان می‌گویند نتایج آن به روشن‌تر شدن موضوعی کمک می‌کند که پیش از این کمتر بحث شده و نتایج متضادی داده است.
دکتر یوآن-چین امیلی لی، از مؤسسه سرطان هانتسمن و دانشکده پزشکی دانشگاه یوتا و نویسنده ارشد این پژوهش، می‌گوید همچنین تحقیقات قبلی ارتباط مصرف قهوه و چای با کاهش خطر سرطان را نشان داده‌اند، این مطالعه تأثیر متفاوت این نوشید‌ها على زیرمجموعه‌های مختلف سرطان سر و گردن، از جمله تأثیری مثبت حتی برای قهوه بدون کافین، را برجسته کرده است.
گروه محققان که نتایج خود را در مجله سرطان منتشر کرده‌اند، توضیح دادند که چگونه داده‌های چهل و چهار مطالعه از اروپا، آمریکای شمالی و آمریکای لاتین را جمع‌آوری و تحلیل کردند.
شرکت‌کنندگان در این مطالعات پرسشنامه‌ای را پر کردند تا الگو‌های مصرف چای و قهوه خود را ثبت نمایند.</pداده‌های مربوط به مصرف قهوه بدون کافین در نه از این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت.
تحلیلگران داده‌های نه هزار و پانصد و هازده نفر مبتلا به سرطان‌های سر و گردن و پانزده هزار و سیصد و سی و هشت نفر بدون این بیماری را مورد بررسی قرار دادند.
پس از برای متغیر‌های سن، جنسیت، تعداد سیگار مصرف‌شده در روز، مصرف الکل و مصرف میوه و سبزیجات، یافتنید که افراد روزانه بیش‌تر از چهار فنجان قهوه کافین‌دار مصرف می‌کردند، نسبت به کسانی که این نوشیدنی را مصرف نمی‌کردند، سیوندهم درصد احتمال کمتری برای ابتلا به سرطان‌های سر و گردن داشتند. به‌طور خاص، این می‌زان مصرف با کاهش خطر سرطان حفره دهانی و اوروفارنکس — بخش گلویی که پشت است — مرتبط بود.
در مقابل، مصرف قهوه بدون کافین تنها با کاهش خطر سرطان حفره دهانی مرتبط بود.
وضعیت برای چای کمتر روشن بود. نتایج نشان داد مصرف یک فنجان یا کمتر چای در روز با نه درصد کاهش کلی خطر سرطان‌های سر و گردن و به‌طور خاص با کاهش خطر سرطان در بخش پایین گلوی (هیپوفارینکس) مرتبط است.
دکتر لی افزود احتمالا ترکیباتی غیر از کافین نیز در ویژگی‌های ضد‌سرطانی چای و قهوه نقش دارند.
با این حال، مصرف بیش از یک فنجان چای در روز با سی و هشت درصد افزایش خطر سرطان لارینگ (حنجره) مرتبط بود. فريق ش که این ممکن است به دلیل افزایش ریفلاکس معده و مری مصرف چای باشد، که خود خطر سرطان حنجره را افزایش می‌دهد.
این تیم به محدودئات اشاره کردند، از جمله این که خود- عن مصرف چای و قهوه ممکن است غیر‌قابل اعتماد باشد و نوع چای یا قهوه مورد بررسی قرار نگرفته است.
تام سندرز، استادیار بازنشسته تغذیه و رژیم درمانی در کینگز کالج لندن که در این مطالعه نقشی نداشت، نیز به برخی محدودیت‌ها اشاره کرد و گفت در مطالعات مشاهده‌ای، حذف کامل تأثیرات مداخلگیج مانند سیگار و الکل از تحلیل آماری نسبتا دشوار است.
او افزود به این دلیل، افرادی که مقدار زیاد قهوه و چای مصرف می‌کنند ممکن است আরও باشند تا از رفتار‌های مضر مانند الکل و درغن پرهیز کنند و به همین دلیل به دلایل خطر کمتر برای این سرطان‌ها داشته باشند.
