تست چیکایج خطر مرگ در یک سال آینده را با دقت بالا پیشبینی میکند

این مطالعه که روز اول اکتبر در مجله علمی فرانتیرز این ایجینگ منتشر شده، ابزار چیکایج را معرفی میکند؛ ابزاری که با نمونهبرداری از گونه برای پیشبینی خطر مرگ فرد در یک سال بهره میگیرد. در گروهی از بزرگسالان ۶۹ تا ۱۰۱ ساله، این آزمایش توانست خطر مرگ به هر دلیلی را پیشبینی کند. افزایش یک واحد در امتیاز چیکایج با افزایش ۲۱ درصدی پیشبینی خطر مرگ در دوازده ماه آینده همبستگی داشت.
چیکایج نوعی ساعت اپیژنتیک است که با بررسی الگوهای مواد شیمیایی متصل به دیانای، سن بیولوژیکی فرد را اندازهگیری میکند. دیوید فورمن، دانشیار موسسه تحقیقاتی باک در نیوواتو میگوید در بسیاری از موارد سن بیولوژیکی اطلاعات بیشتری از سلامتی فرد نسبت به سالهای تقویمی آشکار میسازد.
فورمن و نویسنده نخست مطالعه، ماکسیم شوخیرف، بیان کردهاند امید طولانیمدت به ابزارهایی همانند چیکایج این است که به افراد کمک کند پیری بیولوژیکی را کاهش دهند یا از آن جلوگیری کنند. اما در حال حاضر چنین ابزارهایی نمیتوانند بگویند چگونه این کار را انجام دهید.
آنچه چیکایج انجام میدهد و آنچه نمیتواند انجام دهد
ساعتهای اپیژنتیک به طور کلی پیری خون و بافتهای دیگر را بررسی میکنند تا سن تقویمی و خطر مرگ و بیماریهای مرتبط با سن مانند سرطان را پیشبینی کنند. رایجترین نشانگر پیری که محققان جستجو میکنند متیلاسیون دیانای است، فرآیندی که در آن گروههای متیل به مرور زمان به دیانای متصل میشوند. این مولکولها در کنترل ژنها نقش دارند و ژنهای خاصی را فعال یا غیرفعال میسازند.
دانشمندان در این تحقیق الگوهای متیلاسیون دیانای در سلولهای گونه را با یک امتیاز کلی سلامتی ترکیب کردند که عواملی نظیر سطح استرس، تحصیلات و شاخص توده بدنی (BMI) را در بر میگرفت؛ به همین دلیل امتیاز چیکایج فرد با وضعیت سلامتی و میزان ظاهری پیری بیولوژیکی او مرتبط بود.
سپس محققان تعیین کردند چیکایج چقدر با خطر مرگ فرد مرتبط است. برای این کار به داوطلبان برنامه گروههای تولد لوتیان (یک تحقیق طولانیمدت که پیری را از کودکی تا بزرگسالی ردیابی میکند) رجوع کردند. از این گروه متشکل از بیش از ۱۵۰۰۰ نفر، هر سه سال یکبار نمونه خون گرفته شده که برای ردیابی تغییرات متیلاسیون در تقریبا ۴۵۰۰۰۰ نقطه ژنوم قابل استفاده است. وضعیت مرگ و میر هر فرد در نظر گرفته شده تا پروفایل اپیژنتیک با خطر مرگ همارزی شود.
تیم تحقیقاتی از الگوهای اپیژنتیکی که از گونه آموزش دیده بود بر دادههای خونی اعمال کرد و دریافت که چیکایج با وجود آموزش بر نمونههای گونه، پیوند قوی با دادههای خطر مرگ حاصل از مجموعه دادههای جداگانه خون که مرگ را ردیابی میکنند، برقرار میکند.
شوخیرف میگوید ما از اینکه دیدیم چیکایج در یک بافت متفاوت اینقدر خوب کار میکند شگفتزده شدیم. احتمالا معنای آن این است که چیکایج سیگنالهای سلامتی را دریافت میکند که بین انواع گوناگون بافت حفظ میشوند.
تا به حال از چیکایج برای تحلیل دادههای پیشین استفاده شده و محققان میدانستند چه کسی زنده مانده و چه کسی فوت کرده و پروفایل اپیژنتیک آنها در آن زمان چگونه بوده است. با استنتاج این الگوها، اکنون میتوانند از این ابزار برای تخمین خطر مرگ افراد زنده بهره ببرند.
شوخیرف افزود ما نمیتوانیم پیشبینی کنیم یک نفر در یک سال زنده میماند یا میمیرد، اما میتوانیم افزایش یا کاهش خطر مرگ و میر ناشی از هر دلیلی را پیشبینی کنیم. برای تعیین اینکه آیا این آزمایش مزایای دیگری برای سلامتی دارد، مانند پیشبینی احتمال ابتلا به بیماریهای مرتبط با سن، باید آزمایشهای بیشتری انجام شود.
استیو هورواث، پروفسور ژنتیک انسانی و آمار زیستی معتقد است یکی از اهداف اولیه ساخت ساعتهای اپیژنتیک، شناسایی مداخلههایی است که بتوانند مکانیسمهای ذاتی پیری را تحت تأثیر قرار دهند یا کند کنند.
در این مرحله، آزمایشها به هیچ درمان خاصی اشاره نمیکنند، بنابراین افراد باید با احتیاط از نتایج آنها استفاده کنند. چیکایج برای خرید عمومی در دسترس نیست، اما همین گروه تحقیقاتی محصول مشابهی به نام تست تلیایج ساخته که اکنون در بازار موجود است. در آزمایشهای تجاری ساعت اپیژنتیک استانداردسازی وجود ندارد و خطر تفسیر نادرست نتایج وجود دارد.
فورمن تأکید میکند ما در مورد نحوه اصلاح یک چشمانداز اپیژنتیک درک زیادی داریم. او آزمایشهای ساعت اپیژنتیک برای ردیابی تغییرات رفتاری افراد، مانند افزایش فعالیت بدنی یا تغییر رژیم غذایی را نسبتا سودمند توصیف کرد.
به نظر فورمن، ساعتهای اپیژنتیک به شما نمیگویند چه کاری انجام دهید، به همین دلیل محدودیتهای زیادی در این حوزه وجود دارد.




