پژوهشگران دانشگاه استنفورد و گوگل دیپ‌مایند موفق شدند شخصیت هزار نفر را با استفاده از هوش مصنوعی کپی کنند. این پژوهش تحت رهبری جون سونگ پارک، دانشجوی دکتری علوم رایانه در استنفورد انجام شده است.
شرکت‌کنندگان در این مطالعه شامل هزار نفر با تنوع سنی، جنسیتی، نژادی، جغرافیایی، تحصیلی و ایدئولوژیک بودند. هر فرد برای مصاحبه دو ساعته تا صد دلار دریافت کرد. در این مصاحبه‌ها اطلاعاتی درباره دوران کودکی، خاطرات، کار، افکار سیاسی و ترجیحات مهاجری جمع‌آوری شد.
دو هفته پس از مصاحبه، شرکت‌کنندگان آزمون‌های شخصیتی، نظر‌سنجی‌های اجتماعی و بازی‌های منطقی را انجام دادند. سپس عامل‌های هوش مصنوعی که بر اساس داده‌های مصاحبه ساخته شده بودند، همان آزمون‌ها را تکمیل کردند. نتایج نشان داد رفتار عامل‌های هوش مصنوعی با افراد واقعی ۸۵ درصد شباهت دارد.
این کپی‌های مجازی با نام عوامل همانند‌سازی شناخته می‌شوند. هدف از ساخت آن‌ها تسهیل پژوهش‌های علوم اجتماعی است. با استفاده از این عامل‌ها می‌توان پدیده‌هایی نظیر گسترش اطلاعات نادرست در شبکه‌های اجتماعی یا الگو‌های ترافیکی را بدون نیاز به آزمون بر روی انسان‌های واقعی بررسی کرد.
این عامل‌ها با عوامل مبتنی بر دستگاه متفاوت هستند که شرکت‌هایی مانند سیلسفورس، آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی در حال توسعه آن‌ها هستند. عوامل مبتنی بر دستگاه برای انجام کار‌های عملیاتی مانند وارد کردن داده‌ها، رزرو سفر یا برنامه‌ریزی جلسات طراحی شده‌اند، در حالی که عوامل همانند‌سازی رفتار و تصمیم‌گیری انسان را تقلید می‌کنند.
جان هورتون، دانشیار فناوری اطلاعات در ام‌آی‌تی، معتقد است این نوع پژوهش‌ها به توسعه عامل‌های هوش مصنوعی قدرتمند‌تر منجر خواهد شد. او می‌گوید این کار نشان می‌دهد چگونه می‌توان از داده‌های انسان‌های واقعی برای ساخت شخصیت‌های مجازی استفاده کرد که در سناریو‌های غیر‌ممکن یا پرریسک با انسان‌های واقعی قابل تست هستند.
