دانشمندان آمریکایی با دیانای ویروسی باستانی ساعت بیولوژیک پیری را کشف کردند

ویروسهای باستانی که دیانای آنها هزاران سال در ژنوم انسان جابهجا شده است، میتوانند علت بسیاری از بیماریهای مرتبط با افزایش سن باشند.
به نقل از دیلی میل، دانشمندان آمریکایی برای اولین بار ثابت کردهاند که میتوانند از این دیانای ویروسی موسوم به رتروالمنت برای پیشبینی سن سلولهای انسانی با دقت بالا استفاده کنند.
در سالهای اخیر، این دیانای به ظاهر غیرفعال با همه چیز از الگوهای خواب و شکلگیری حافظه گرفته تا اختلال دوقطبی مرتبط شناخته شده است. اکنون دانشمندان با توانایی تازه خود برای ردیابی سن افراد از طریق این دیانای ویروسی باستانی تصمیم دارند بررسی کنند که آیا درمانهای ضد ویروسی تازه میتوانند شرایط پیری را با غیرفعال کردن بدترین ژنهای ویروسی معکوس کنند.
پژوهش تازه، ویژگیهای ناشناخته قبلی این دیانای ویروسی باستانی را آشکار میکند و یک ساعت بیولوژیکی را برای ردیابی سن افراد با دقت به تغییرات شیمیایی دیانای به وجود میآورد. پژوهشگران بر این باورند که درمانهای ضد رتروویروسی تازه، شبیه درمانهای مورد استفاده برای مبارزه با ویروس اچآیوی و ایدز، امکانپذیر روزی به معکوس کردن علائم پیری پشتیبانی کنند.
دکتر مایکل کورلی، دانشیار ایمونولوژی در دانشکده پزشکی وایل کرنل و از پژوهشگران این پروژه، گفت یافتههای ما نشان خواهند داد که ساعتهای رتروالمنت، جنبههای ناشناخته پیری بیولوژیکی را ثبت میکنند.
در قلب این روش تازه تشخیص سن، فرآیندی به نام متیلاسیون وجود دارد که در آن قسمتهایی از یک رشته دیانای با مخلوطی از اتمهای کربن و هیدروژن به نام گروه متیل مبادله میشود. گروه متیل، یک برچسب شیمیایی است که آن ژن را فعال میکند.
به نظر میرسد تحول این برچسبهای شیمیایی در برخی از عناصر باستانی ویروسی، با التهاب، بیثباتی در ژنوم و برخی بیماریهای مرتبط با افزایش سن مرتبط است. کورلی افزود فعال شدن مجدد این عناصر خاص با بالا رفتن سن افزایش مییابد و به گمان زیاد به ابراز علائم بیولوژیکی پیری منجر میشود.
این پژوهش تازه از یک مدل یادگیری ماشینی استفاده کرد که توسط شرکت پزشکی ترودایاگنوستیک مستقر در کنتاکی برای ردیابی متیلاسیون دیانای ابداع شده است. مدل یادگیری ماشینی این شرکت روی دادههای دیانای نزدیک به ۱۲۶۷۰ نفر بین ۱۲ تا ۱۰۰ سال آموزش داده شده است.
پژوهشهای قبل نشان دادهاند که هشت درصد از ژنوم انسان از ویروسها راهاندازی شده است؛ همانند رتروالمنتهای ویروسی که در قلب این پژوهش تازه قرار دارند.
روش دکتر کورلی و همکارانش در دو عرصه امیدوارکننده بود اول، این روش به آنها پشتیبانی کرد تا زمانی که سن بیولوژیکی و تقویمی یک شخص از هم تفکیک خواهد شد، با دقت بیشتری شناسایی و مستند کنند. دوم، به نظر میرسد که پژوهش آنها تأثیر ضد پیری مرتبط با داروهای ضد رتروویروسی را همانند داروهایی که برای درمان افراد مبتلا به ایدز استفاده میشود، مشخص میکند.
این گروه پژوهشی اکنون امیدوارند که مطالعات جدیدی را آغاز کنند تا بفهمند آیا این درمانها میتوانند تأثیر ضد پیری شبیهی را روی افرادی داشته باشند که قبلا با اچآیوی یا یک ویروس دیگر سرکوبکننده سیستم ایمنی مقابله نکردهاند.
به گفته پژوهشگران، قدم بعدی آنها انجام یک مطالعه طولانیمدت روی افرادی است که این درمانها را برای محافظت از خود در برابر اچآیوی در آینده از طریق درمانهایی به نام پیشگیری پیش از روبرو دریافت میکنند.
این پژوهش در مجله به چاپ رسید.




