بازسازی ژنتیکی موش پشمالو؛ گام نوین در مسیر بازگشت ماموتها, شرکت کلوسال بایوساینسز اخیراً اخبار ادمة منتشر کرده است که בעלי از ماشهای مدلسازی شده ماموتهای پشمالو و جهشهای شناخته شده ón رشد مو در موشها میباشند.
به گزارش بام وطن، شرکت کلوسال که در دالاس، تگزاس قرار دارد و بر اساس آخرین ارزیابی بیش از ۱۰ میلیارد دلار ارزش دارد، میگوید که موش پشمالو یک گام مهم به سوی هدفش برای مهندسی ژنتیک فیلهای آسیایی که نزدیکترین خویشاوند زنده ماموتها هستند، برداشته است. بن لام، یکی از بنیانگذاران و مدیر اجرای کلوسال در بیانیه خود اظهار کرده است نقطه عطفی در مأموریت انقراض زدایی ما است.
با این حال، بسیاری از ژنتیکهاست که متخصص هستند، این سوال را مطرح میکنند که آیا موشها تغییرات قابل توجهی در هر دو حوزه داشتهاند یا خیر، چه برسد به این که نقطه عطفی در مسیر برگشت دادن ماموتهای پشمالو که آخرین بار حدود ۴۰۰۰ سال پیش روی زمین میگشتند، بوده باشند. استفان ریزنبرگ، مهندس ژنوم در موسسه ماکزیم پلانک، آلمان توضیح میدهد ساخت یک ماموت یا فاصله زیادی دارد. این تنها یک موش است که برخی ژنهای خاص دارد.
ژنپشمالو محققان موسسه کلوسال و همکارانش به دنبال گفتن بخشی از تلاش خود برای مهندسی فیلهایی شبیه به ماموت، در حال جستجوی گونههای ژنی میباشند که به شکلگوی ویژگیهای کلیدی ماموتها پشتیبانی میکنند، مانند موهای زیاد، تحمل سرما و ذخایر چربی اضافی.
برای انجام این کار، ژنومهای استخراج شده از باقیمانده دهها ماموت و سایر بستگان زنده و منقرض شده این موجودات را مقایسه میکنند تا تغییرات پروتئین که در دودمان ماموتها پیش شدهاند، را پیدا کنند. برای آزمایش صحت این قیاسها، گروهی به رهبری بشاپیرو، دانشمند ارشد کلوسال، از ویرایش ژنتیک برای تشکیل موشهایی با جهشهایی شبیه اما یکسان با جهشهای حاضر در ماموتها استفاده کردند.
بشاپیرو بیان میکند این گروه چندین جهش ژنی را آزمایش کرد که بر موهای موشها تأثیر میگذارد اما در ماموتها یافت نمیشوند. محققان از ابزارهای گوناگون ویرایش ژن برای تشکیل موشهایی با حداکثر هشت تحول ژنتیکی که در هفت ژن متفاوت پخش شدهاند، استفاده کردند. این موشها همانطور که معمول است موهای بلند و پشمالو داشتند، اما به دلیل جهشی که بر رنگ مو در موشها، انسانها و ماموتها تأثیر میگذارد، به جای خاکستری تیره معمولی، کجرنگ بود.
لام میگوید، ژنی که در متابولیسم چربی دخیل است، وزن بیشتری نسبت به موشهای دارای ژنهای ویرایش نشده داشتند. موشها تنها چند ماه سن دارند و محققان زمان زیادی برای بررسی تأثیر این جهشها بر سلامت طولانیمدت آنها، از جمله باروری و استفاده آنها به سرطان ندارند. محققان برنامه دارند تست کنند که آیا موشها نسبت به سایر موشها در مقابله با سرما بهتر عمل میکنند یا خیر و اینگونه رشد موهای آنها را مطالعه کنند.
بازسازی یک ماموت پشمالو در ابعاد واقعی الدف روکا، متخصص ژنتیک جمعیت در دانشگاه ایلینوی اوربانا، که آزمایشها را یک گام در مهندسی فیلهایی با ویژگیهای ماموت میداند، میگوید نشان دادن تغییرات یافت شده در ژنوم ماموتها میتواند بر زیستشناسی موش تأثیر بگذارد.
ژنومیک ماموت وینسنت لینچ، یک متخصص ژنتیک تکاملی در دانشگاه بوفالو در نیویورک، میگوید تفکیک اثرات جهشهای خاص موش از سه تغییری که توسط ژنومیک ماموت به وجود آمده است، غیرممکن است. یکی از آنها در ژنی به نام در متابولیسم چربی نقش دارد و دو مورد دیگر در ژنهای و با ساختار مو مرتبط میباشند. بشاپیرو میگوید ما باید تغییراتی را انتخاب کنیم که با حیوانات سالم سازگار باشد.
ما ژنهای ماموت را به موشها نمیزنیم چون ۲۰۰ میلیون سال فاصله تکاملی بین آنها وجود دارد. نا مشخص است چه تعداد_ ژنتیکی برای آغشته کردن فیلها به صفات ماموت مورد نیاز است. لام میگوید مقصد کلوسال ایجاد یک ét دقیق از ماموتها نیست، بلکه موجودی است که بتواند مکانهای زیستمحیطی که ماموتها اشغال کرده بودند، پر کند. ریزنبرگ میگوید تشکیل هشت تحول در ژنوم یک زنده، ện در مهندسی ژنتیک استاندارد است.
ریزنبرگ و همکارانش در حال گسترش راه حلهایی برای شناخت دهها یا حتی صدها تحول خاص نئاندرتال در سلولهای بنیادی انسان میباشند تا زیستشناسی که انسانها را بیهمتا میکند شناسایی کنند. او اصرار میکند فردی نمیتواند و نباید نئاندرتال را بازسازی کند. تحول ژنوم یک حیوان در این مقیاس یکی از مرزهای بزرگ در ویرایش ژنوم است. حتی ظرفیت تشکیل این تغییرات زیاد شما را به ساخت ماموت نزدیک نمیکند.
