در یک مطالعه علمی که نتایج آن اخیرا منتشر شده است، ۸۶ درصد از بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که با روش درمانی نوین تحت درمان قرار گرفتند، در طول یک دوره دو ساله دیگر نیازی به تزریق انسولین نداشته‌اند. این مطالعه تحت رهبری دکتر سلین بوش، محقق مرکز پزشکی دانشگاه آمس‌تردام، با مشارکت ۱۴ داوطلب در بازه سنی ۲۸ تا ۷۵ سال انجام شده است.
دیابت نوع ۲ یک بیماری مزمن است که بر نحوه پردازش قند خون یا گلوکز توسط بدن تأثیر می‌گذارد. در این حالت، بدن یا در برابر انسولین مقاومت نشان می‌دهد یا به می‌زان کافی آن را تولید نمی‌کند که منجر به افزایش سطح گلوکز در خون می‌شود. سطح بالای قند خون می‌تواند زمینه‌ساز طیف وسیعی از اختلالات شود از جمله بیماری‌های قلبی، نارسایی کلیوی، مشکلات بینایی، صدمه عصبی و عوارض پایی که در موارد شدید منجر به قطع عضو می‌گردد.
بیماران معمولا می‌توانند این بیماری را با رژیم غذایی و ورزش مدیریت کنند، اما در صورت عدم کفایت، به دارو‌ها یا انسولین‌درمانی برای کنترل قند خون و پیشگیری از عوارض نیاز خواهند داشت. اگرچه انسولین به طور کلی موثر است، اما می‌تواند عوارض جانبی از جمله افزایش وزن داشته باشد و بسته به مکان جغرافیایی، هزینه‌های قابل توجه‌ی برای بیمار به همراه آورد.
در این پژوهش جدید، دکتر بوش روشی به نام سلول‌سازی مجدد از طریق درمان الک‌تروپوریشن یا را به کار گرفت. الک‌تروپوریشن یک عمل آندوسکوپی است که در آن از پالس‌های الک‌تریکی کنترل شده برای ایجاد حفره‌های کوچک و غیر‌قابل برگشت در غشای سلولی استفاده می‌شود. این تکنیک که پیش از این برای تسهیل انتقال دی‌ان‌ای به سلول‌ها به کار می‌رفته، در اینجا جهت بهبود حساسیت بدن به انسولین به کار گرفته شده است.
اگرچه اثبات شده که این درمان حساسیت بدن به انسولین را افزایش می‌دهد، اما مکانیسم دقیق آن تا پیش از این به طور کامل شناخته نشده بود. پس از انجام آندوسکوپی، شرکت‌کنندگان به مدت دو هفته از یک رژیم غذایی مایع هم‌کالری پیروی کردند و سپس درمان هفتگی با داروی سماگلوتید را آغاز کردند که برای کنترل قند خون در دیابت نوع ۲ تجویز می‌شود.
در پیگیری‌های شش و دوازده ماهه، ۱۲ نفر از ۱۴ شرکت‌کننده دیگر نیازی به انسولین‌درمانی نداشته‌اند و این وضعیت تا پایان دوره ۲۴ ماهه نیز تداوم یافته است. بر اساس گزارش‌ها، هیچ عارضه جانبی جدی مشاهده نشده و تنها یک بیمار به دلیل حالت تهوع نتوانست حداکثر دوز سماگلوتید را تحمل کند.
دکتر بوش تأکید کرد که این نتایج نشان می‌دهد یک روش ایمن و مقدور است که در ترکیب با سماگلوتید می‌تواند به طور موثر نیاز به انسولین‌درمانی را از بین ببرد. تیم تحقیقاتی او قصد دارد آزمایش‌های اتفاقی بزرگ‌تری را برای تایید این یافته‌ها انجام دهد. با توجه به اینکه این آزمایش اولیه دو سال طول کشیده، ممکن است مدتی طول بکشد تا بتواند به طور گسترده‌تر در درمان دیابت به کار گرفته شود.
