نمایش عروس ایران؛ بازتاب فرهنگ بومی و نشاط گمشده زنان در تالار وحدت, به گزارش بام وطن، نمایش عروس ایران با کارگردانی سارا قائممقامی و نویسندگی سامان شکیبا در تالار وحدت و با رعایت پروتکلهای اخلاقی اختصاصاً برای بانوان اجرا شد. این اثر نه تنها لحظات شادی و نشاطی را برای مخاطبان رقم زد، بلکه لایههای پنهان از حقیقتهای تلخ و شیرین زندگی زنان در اقوام مختلف ایرانی را نیز عیان ساخت.
آداب و رسوم بومی؛ گنجینهای فراموششده جمعی از شهروندان و چهرههای فرهنگی و هنری در این مراسم گرد همآمدند تا آداب و رسوم بدرقه عروس در میان اقوام گوناگون ایران را از نزدیک ببینند و بشنوند.
نشاط؛ نیاز گمشده زنان در زندگی روزمره یکی از شرکتکنندگان در گفتگو با بام وطن بیان کرد ما خانمها به حدی درگیر زندگی روزمره هستیم که فرصتی برای سرگرمی اختصاصی خودمان نداریم.
اما چنین برنامههایی قابل ستایش است و امیدوارم بیشتر و ادامهدار شود. او با اشاره به اجراهای رقص و آواز دختران افزود این نمایش حتی باعث شد نفسم بالا برود؛ وقتی دیدم خانمها چقدر توانمند هستند، برایم قابل تقدیر بود. یک شهروند دیگر نیز ابراز داشت به عنوان کارمندی که باید برای تامین معیشت تلاش میکنم، زندگی نشاط زیادی ندارد.
نقاط قوت این نمایش بود.
یک مخاطب در این باره گفت این لباسها پوشش کامل دارند و به سادگی در انظار عمومی قابل استفادهاند، چرا که با رعایت اصول طراحی شده و حشمتی مناسبی برای زنان تعریف میکنند. او با تاسف به گرایش جوانان به لباسهای اروپایی و ناشناختن لباس قومیت خود اشاره کرد و افزود در انتخاب لباس عروس هم مدل اروپایی را ترجیح میدهیم، در حالی که عروسهای اقوام ایرانی لباسهای بسیار زیباتری در گذشته داشتند. پشت درهای تالار وحدت، شهر بیرنگ و بیروحی خود را نشان میدهد؛ حتی در آغاز عید نوروز هم شادابی و نشاطی در در و دیوارها دیده نمیشود.
می، مروری بر تاریخ ایران و بهویژه آداب عقد، ازدواج و عروسی داشت.
این اثر با روایت داستانها و آداب نحوه خواستگاری، ازدواج و بدرقه عروس در قومیتهای کرد، لر، گیلک، ترک و شهرهایی چون اصفهان، خراسان، سیستان و بلوچستان، شیراز و آبادان، مثالهایی از رسومی را نقل کرد که عقل امروز آنها را نمیپذیرد.
از جمله این رسوم میتوان به نافبری، انتخاب اجباری دخترعمو برای پسرعمو، انتخاب همسر بیاعتنایی به نظر دختر با انداختن دستمال سفید، جادو و دعا برای باز کردن بخت جوانان و خواستگاریهایی که نظر دختران در آن نقشی ندارد، اشاره کرد. مقوله کودکهمسری، ازدواج بدون اجازه دختر، ازدواجهای قومی و قبیلهای و اجباری در شهرهای گوناگون تا به امروز نیز دیده میشود.
تلنگری برای باز یافتن نشاط در زندگی خشک امروزی نمایش عروس ایران تلنگری بود برای بازبینی فرهنگ عمیقی که از آن غافل شدهایم و ضرورت نزدیک کردن آن به زندگی خشک و بیروح امروزی — که گمان میکنیم بهروز و اروپایی شده — را یادآوری میکند. در اعماق وجود ما، طفلی به نام نشاط گم شده که این نمایش سعی در یافتن مجدد او داشت.
