متخصصان یک پاسخ نورونی خاص را شناسایی کرده‌اند که توسط ژنی به نام واسطه‌گری می‌شود و با راهبرد‌هایی نظیر روزه‌داری متناوب و رژیم‌های کم‌کالری تقویت می‌گردد. دکتر کنت ویلسون، محقق ارشد این مطالعه، بیان کرد وقتی افراد می‌زان مصرف غذا را محدود می‌کنند، معمولا فکر می‌کنند این کار تنها بر دستگاه گوارش یا تجمع چربی تأثیر می‌گذارد و نه لزوما بر مغز.
این تحقیق که با بهره‌گیری از مگس‌های میوه و سلول‌های انسانی انجام شده، نشان می‌دهد که محدودیت غذایی چگونه پیری را به تأخیر می‌اندازد و پیشرفت بیماری‌های عصبی را کند می‌کند.
نتایج مشاهده‌ها حاکی است که راهبرد‌هایی نظیر روزه‌داری متناوب یا محدودیت کالری که مواد مغذی را محدود می‌کنند، می‌توانند سطوح این ژن را برای واسطه‌گری اثرات محافظتی افزایش دهند. این ژن عاملی مهم در انعطاف‌پذیری مغز است که از پیری و بیماری‌های عصبی محافظت می‌کند.
کارشناسان نزدیک به ۲۰۰ گونه مگس را با پس‌زمینه‌های ژنتیکی و رژیم‌های غذایی گوناگون اسکن کردند. آن‌ها پنج ژن، از جمله دو ژن با همتایان ژنتیکی در انسان را شناسایی کردند که به‌طور قابل‌توجه‌ی بر طول عمر تحت محدودیت‌های غذایی تأثیر می‌گذارند.
آشکار شد که بر رترومر تأثیر می‌گذارد که برای بازیافت پروتئین‌ها و لیپید‌های سلولی و نگهداری نورون‌ها حیاتی است. این مسیر برای محافظت از نورون‌ها تحت محدودیت‌های مواد مغذی ضروری است.
رترومر مکانیزم مهمی در نورون‌هاست چون سرنوشت تمام پروتئین‌هایی را که وارد سلول می‌شوند، تعیین می‌کند. محققان دریافتند که / کارکرد رترومر را حفظ می‌کند و برای پیری سالم مغز و طول عمر طولانی مرتبط با محدودیت‌های غذایی الزامی است.
محققان دریافتند که افزایش در مگس‌ها باعث می‌شود آن‌ها عمر طولانی‌تری داشته باشند و این امر باعث شد محققان گمان کنند که بیان بیش از حد در انسان می‌تواند به افزایش طول عمر کمک کند. گام بعدی شناسایی ترکیبات خاصی است که سطوح را در طول پیری افزایش دهند تا پیری مغز را به تأخیر بیندازند.
رژیم غذایی بر تمام فرآیند‌های بدن تأثیر می‌گذارد. من فکر می‌کنم این کار از تلاش‌ها برای پیروی از یک رژیم غذایی سالم حمایت می‌کند چون آنچه می‌خورید بیش از آنچه می‌دانید تأثیر می‌گذارد.
نتایج این تحقیق در مجله منتشر شده است.
