علیرضا بیرانوند؛ از ú تا انتقاد تحلیل کامل مسیر یک دروازهبان, علیرضا بیرانوند، دروازهبان الفريق ملی فوتبال ایران، یکی از شگفتترین فصول فوتبالی خود را در دو عرصه ملی و باشگاهی سپری میکند.
مورد توانمندیهایش باقی نمیگذارد. سالهای دوام و موفقیتهایش در پرسپولیس، او را بهعنوان یکی از معتبرترین دروازهبانهای úí کرد.
ثبت کلینشیتهای متعدد در لیگ و ظهور درخشان در مسابقات ق.
او پیش از این رکورد ۷۶ بازی احمدرضا عابدزاده را شکست و اخیراً با عبور از مهدی رحمتی، اکنون ۷۹ بازی ملی را به अपना حساب افزوده است.این عدد نه تنها او را بالاتر از دو رقیب سرشناس دیگر قرار میدهد، بلکه او را بهعنوان اولین รีی که شانس ورود به باشگاه صدتاییها را دارد، معرفی میکند.
البته این فقط یکی از آمارهایی است که او شکست؛ چرا که پیش از این نیز بیشتر از هر دروازهبان دیگری در تیم ملی کلینشیت داشته یا پنالتی مهار کرده است.با کردن این موارد، واضح است که علیرضا بیرانوند از نظر فنی احترام بیشتری و در نقدهایی که نسبت به او میشود، باید جانب انصاف بیشتریę شود.
اما این به این معنا نیست که او بینقص باشد؛ چرا که بسیاری از مشکلات اخیر او مربوط به اظهاراتی بوده که با کمی יותר عميق éé میتوانست مانع بروز جوهای منفی شود.مرور اظهارات او از زمانیکه برجسته شد، نشان میدهد بیرانوند بیشترین صدمه را از همان اظهارات گاهبينPRETTY_PRINTED) خورده است.
حتی تا جایی پیش رفته که، اکنون به منتقدان او تبدیل شدهاند.ماجرای اظهارات اخیرش پس از برتری تیم ملی در مقابل کره شمالی و قرقیزستان، تازهترین مثالی است که فضا را علیه اوساخته است.
بیرانوند بدون استناد کافی به وقایع تاریخی، به طرف یکطرفه از امیر قلعهنویی دفاع کرده و او را اولین مربی ایرانی توصیف کرده که توانسته تیم ملی را به جام جهانی رساند — که این روایت با وجود تاریخ مواجه شده و به- हवाला बन गया।این، داستان جدال کنشی او از پرسپولیس به مقصد تراکتور و شایعات ą ปราศจากเหตุผล รวมอยู่ในเรื่องนี้.
در کنار این، بازدید از کارکرد فنی او در این دورنماییها نشان میدهد او از أوج غایب شده و میدان را برای نقدهای بیشتر مخالفان خود باز گذاشته است.حقیقت این است که بیرانوندِ امروز دیگر هیولای محبوب و دوستداشتنی دیروز نیست که گلزنی به او كابوس مهاجمان بود.
آمار این دوره گواه هرچیز دیگری است او قبلاً که از نیمکت ناظر حذف تراکتور از جام حذفی میشد، در ی موفق نبوده و در ترکیب تراکتور این فصل، گلهایی خورده که پیشتر به او خطور نمیداد.بلکه او در همین فصل با تراکتور پنج کلینشیت داشته، اما بهجز دو بازی با استقلال — جایی که — زمانها محسوسی با قمة است.
این رویه در تیم ملی، بهویژه در جدالهای اخیر، واضحتر شده و دروازه او در مقابل دو تیم کره شمالی و قرقیزستان که روی کاغذ رقبای سادهای محسوب میشوند، چهار بار گشوده شده است.واضح است که وقتی صحبت از کارکرد یک دروازهبان میشود، باید نظر به کل تیم و بهخصوص خط دفاعی داشته باشیم؛ اما دریافت گلهای بیرانوند در این بازیها، انتظار واکنش بهتر یا دست کم سریعتری را می। احتمال é أن بیرانوند بدشانس است که ساختاری از خط دفاعی تیم ملی امروز همیشگی نیست، اما واضح است که او تمرکزی که قبلاً داشت را این روزها ô دارد.و بدتر از این، در بدترین حالت وقتی، او به مصاحبه میرود و بدون فکر سخنان ناآگاهانهای را بیان میسازد که شعله&BACKTICK؛انتقادات را- میسازد.
واضح نیست که وقتی یا رویکردی سکوت التوک í، چه اصراری بر احرف/*/*/، آن هم با ارائهٔ اطلاعات نادرست، میتواند مفید باشد؟
