خواص درمانی و ارزش غذایی ریواس؛ فواید و احتیاطهای مصرف در فصل بهار

ریواس یکی از گیاهان دارویی در طب سنتی است که به دلیل رنگ صورتی و شباهت ظاهری به کرفس شناخته میشود و طعم ترش یا ملسی دارد. این گیاه حاوی مواد معدنی، ویتامینها، فلاونوئیدها و ترکیبات فنولیک است که همه دارای ویژگیهای آنتیاکسیدانی محسوب میشوند.
بررسیها نشان میدهد ریواس ترکیباتی با اثرات ضدالتهابی و ضدعفونیکننده دارد. خواص درمانی این گیاه باعث شده برای درمان طیف وسیعی از بیماریها مورد استفاده قرار گیرد. نتایج برخی مطالعات حاکی از آن است که مصرف ریواس میتواند به کاهش سختی خون و بهبود سلامت قلب کمک کند. تانن موجود در ریواس فعالیت ضد درد دارد. منفعت سنتی ریواس برای اختلالات قاعدگی و تسکین دردهای قاعدگی در کتاب قانون پزشکی ابنسینا مستند شده است.
به اظهار دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت، ارزش غذایی هر صد گرم ریواس شامل دو گرم فیبر، چهار دهم گرم پروتئین، ویتامین، کلسیم، ویتامین، پتاسیم و فولات است. اگرچه ریواس حاوی کلسیم است، اما این کلسیم به صورت اگزالات وجود دارد که در بدن به طور موثر جذب نمیشود. از آنجا که اگزالات در ریواس به وفور وجود دارد، بهتر است از مصرف بیش از حد آن خودداری شود.
احتمال وجود دارد ریواس به کنترل سطح قند خون در دیابتیها کمک کند. نتایج برخی تحقیقات نیز نشان میدهد این گیاه میتواند برای بهبود حافظه و تمرکز در افراد مفید باشد. ریواس ممکن است به کاهش التهاب در بدن کمک کند و این ویژگی میتواند در کاهش خطر بیماریهای التهابی مانند آرتریت و التهاب روده موثر باشد. برخی تحقیقات نشان دادهاند که ریواس میتواند به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک کند که در پیشگیری و درمان برخی بیماریهای عفونی سودمند است.
مصرف بیش از حد ریواس میتواند باعث بروز علائم ناخوشایندی مانند اضطراب، بیخوابی، سردرد و تهوع شود. برخی مطالعات به اینکه مصرف ریواس در دوران بارداری و شیردهی ممکن است برای جنین و نوزاد مضر باشد. افراد مبتلا به بیماریهای کبدی باید در مصرف ریواس احتیاط کنند، زیرا این گیاه برای آنها خطرات جدی به همراه داشته باشد. مصرف ریواس برای بیمارانی که داروهای خاصی مانند ضداضطراب، ضدافسردگی، خوابآور و داروهای مؤثر بر سیستم عصبی مصرف میکنند، منع شده است.




