سلامتی

از چه سنی فرد پیر محسوب می‌شود؟

پیری از چه زمانی آغاز می‌شود؟ این پرسش ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده است. در میان ایرانی‌ها اصطلاحی رایج است که سن به عدد نیست و آنچه در شناسنامه قید شده لزوما نقل‌کننده سن واقعی یا بیولوژیک افراد نیست.

آیا بازنشستگی همان پیری است؟

در برخی فرهنگ‌ها افزایش سن به مفهوم بازنشستگی، زمان انجام کار‌هایی است که در می‌انه بزرگ‌کردن کودکان امکان‌پذیر نبود، ماجراجویی‌های تازه و فعالیت‌های ورزشی و تفریحی جدید. در دوران قدیم مردم تا زمانی کار می‌کردند که بیمار می‌شدند، در جنگ مجروح یا کشته می‌شدند یا در می‌انه کار جان خود را از دست می‌دادند. اما امروزه عمر از منظر زمانی طولانی‌تر شده و به علت پیشرفت‌های پزشکی سالم‌تر هستیم. سن بالا به خودی خود بیماری تشکیل نمی‌دهد و بهترین دارو‌ها، سالم‌ترین سبک‌های زندگی و راه‌های پیشگیری از بیماری‌ها در اختیار ماست.

با این حال سوال باقی است که چه زمانی پیر می‌شویم؟ با توجه به اینکه سال‌های بیش‌تری کار می‌کنیم و سالم‌تر هستیم، سن چه اهمیتی می‌تواند داشته باشد؟ این یک ساختار بی‌معنی است که ما آن را با بازنشستگی یا سن استحقاق بازنشستگی مرتبط می‌کنیم. بازنشستگی یا پیری به معنی توقف روال کار و زندگی نیست.

بازنشستگی در ۷۰ سالگی

مطابق گزارش سازمان گسترش و همکاری اقتصادی (OECD) منتشرشده در سال ۲۰۲۰، می‌انگین سن بازنشستگی برای زنان ۶۳.۴ سال و برای مردان ۶۴.۲ سال بوده است. این گزارش نشان می‌دهد می‌انگین سال‌های زندگی پس از بازنشستگی در مردان به طور متوسط ۱۸.۷ سال (حداکثر ۲۴ و حداقل ۱۱.۵ سال) و برای زنان ۲۲.۸ سال (حداکثر ۲۶.۴ و حداقل ۱۳.۲ سال) است. در سراسر جهان فشار‌های فزاینده‌ای برای افزایش سن استحقاق صندوق‌های بازنشستگی وجود دارد. سن بازنشستگی ۶۷ سال غیر‌معمول نیست، اما برخی به سن ۷۰ سال برای بازنشستگی نگاه می‌کنند.

دیدگاه دیگر این است که سن فرد به سن تماشاگر بستگی دارد. افراد جوان‌تر، پیری را کاملا متفاوت از افرادی که سن بالا‌تر را تجربه کرده‌اند می‌بینند. این نشان‌دهنده داده‌های ذهنی ضعیف برای نسبت دادن سن است. از منظر شغلی، افرادی که مسن به نظر می‌رسند اما به موقع می‌آیند، دچار کار می‌شوند، ارتباط برقرار می‌کنند و اخلاق کاری باکیفیت دارند، سن‌شان نباید مهم باشد.

راه‌حل‌های توصیف سن

سنی (تقویمی) ساده‌ترین وسیله، شمارش روز‌ها، هفته‌ها، ماه‌ها و سال‌ها از بدو تولد است. این شیوه دقیق است چون می‌تواند زمان‌های احتمالی ظهور بیماری‌های مزمن را نشان دهد، اما تک‌بعدی است.

بیولوژیکی در این شیوه از عواملی از جمله سبک زندگی، سطح فعالیت و رژیم غذایی برای اندازه‌گیری سن استفاده می‌شود. از طریق مدل‌سازی پیش‌بینی می‌شود که بدن تا چه اندازه با زندگی سازگار است. افراد جوان با زندگی سخت می‌توانند بدن بیولوژیکی پیری داشته باشند و بالعکس.

اجتماعی معیاری از عادات و حرکت اجتماعی در طول زمان است. این شیوه نحوه عمل و واکنش افراد به محرک‌های اجتماعی را در برابر هنجار‌های پذیرفته‌شده اندازه‌گیری می‌کند.

دیدگاه دیگران به سن، به حالت سلامت، جغرافیا و سطح تحصیلات بستگی دارد. آنچه در یک سرزمین قدیمی تلقی می‌شود در سرزمین دیگر ممکن است وجود نداشته باشد، حتی اگر سن تقویمی یکسان باشد. سال‌مندی را نمی‌توان به طور کلی تعریف کرد چون به شرایط حساس است.

سن پیری از نظر سازمان بهداشت جهانی

به طور کلی توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) پذیرفته شده که سن پیری نزدیک به ۵۵ تا ۶۰ سال است، اگرچه محققان دیگر آن را بین ۴۵ تا ۶۵ سال می‌دانند. حقیقت این است که هیچ عدد جادویی وجود ندارد که فردی را به عنوان مسن تعریف کند. در گزارش تازه مجمع جهانی اقتصاد مرسر برگزارشده در سال ۲۰۲۳، ۳۹ درصد از افراد نظر داشتند که در سن ۷۰ سالگی شما مسن تلقی می‌شوید، در حالی که ۳۷ درصد فکر می‌کردند در دهه ۸۰ زندگی شما در دوران پیری خواهد بود و تنها ۱۴ درصد بیان داشتند که ۶۰ سالگی سن آغاز پیری است.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا