پنج ماه از سال جاری می‌گذرد اما خبری از اجرای مشابه‌سازی حقوق بازنشستگان و مستمری‌بگیران سازمان تامین اجتماعی نیست. در این فاصله چندین بار مستمری‌بگیران در استان‌های مختلف تجمع اعتراضی برگزار کرده و در برابر دفتر سازمان حاضر شده‌اند، اما مدیران حاضر به پاسخ‌گویی درباره زمان و نحوه اجرای افزایش حقوق نشده‌اند.
وضعیت از کار افتادگان و مستمری‌بگیران با سابقه بیمه کمتر از ۳۰ سال حاد‌تر است. این گروه با حقوقی زیر ۱۰ میلیون تومان زندگی می‌کنند و در حالی که به دلیل بیماری‌های ناشی از کار‌های سخت قادر به انجام کار جدید نیستند، حتی تامین یک سفره حداقلی برایشان دشوار شده است.
روایت یک بازنشسته سخت‌کار از تنگنا‌های معیشتی
حمید کامجو، بازنشسته‌ی سخت و زیان‌آور که حق سختی کارش به حساب سازمان واریز نشده، با ۱۵ سال سابقه کار به علت بیماری بازنشسته شده است. او می‌گوید سازمان تامین اجتماعی توجه‌ی به حال زندگی ما مستمری‌بگیران، به‌خصوص از کار افتادگان ندارد. نه تنها مستمری‌ها به خط فقر نزدیک نشده‌اند، بلکه ماهانه در پرداخت حقوق تاخیر رخ می‌دهد؛ در سال جاری حقوق‌ها حداقل یک تا دو روز دیر واریز می‌شود و کوتاه می‌آیند که سال‌ها در این زمینه پس‌رفت کرده‌ایم.
کامجو می‌پرسد چرا پرداخت مابقی آن سه میلیون تومان علی‌الحساب مشابه‌سازی قبل از انتخابات ادامه نیافت؟ آیا علی‌الحساب سه ماهه را پرداخت کردند و پشیمان شدند؟ او با ۹ میلیون تومان قسط ماهانه ک سر و کار دارد و اگر حقوق با تاخیر واریز شود، بانک جریمه را تا ریال آخر احتساب می‌کند.
هزینه درمان و دارو؛ ضربه دیگر به بدنه اقتصاد خانوار
این بازنشسته از کار افتاده از بیماری‌های متعدد رنج میبرد و هزینه دارو و درمان در شرایط فعلی وضع را بدتر کرده است. او می‌افزاید نمی‌توان هزینه‌های درمان را فاکتور گرفت. این ماه نوبت چک‌آپ پزشکی داشتم اما نرفتم؛ دارو‌های مصرفی باید به صورت آزاد خریداری کنم، نسخه‌های ایرانی را پزشک نمی‌پذیرد و باید برند خارجی بخرم که تحت پوشش بیمه نیست.
کامجو با اصرار بیان می‌کند حقوق من امسال ۱۰ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان شده، قسط بانک ۹ میلیون تومان است؛ کمتر از ۲ میلیون تومان برای بقیه هزینه‌ها باقی می‌ماند. فرزندی دارم که کلاس هفتم می‌رود؛ نیاز‌های تحصیلی به کنار، نمی‌توانم برای تغذیه او هزینه کنم. وقتی بچه‌ام یخچال را باز می‌کند، من از خجالت آب می‌شوم چون چیزی در یخچال نیست.
کرایه مسکن؛ اجبار به مهاجرت درونی
این بازنشسته توضیح می‌دهد در بندرعباس کرایه خانه سر به فلک زده؛ حداقل ۵۰۰ میلیون تومان باید داشته باشی تا آپارتمانی را رهن کامل کنی. به همین دلیل خانواده‌ام را به شهر رودان آورده‌ام و اینجا یک خانه پیش‌ساز را با ۱۱۰ میلیون تومان رهن کامل کرده‌ام.
کامجو معتقد است مسئولان از زندگی سخت بازنشستگان خبر ندارند برخی بهترین غذا را می‌خورند، بهترین ماشین را می‌سوارند و ویلا و امکانات در اروپا دارند؛ این‌ها چه می‌فهمند که من از کار افتاده در زندگی چه می‌کشم و چه رنجی می‌کشم؟
