محققان در یک مطالعه جدید هشدار داده‌اند که افراد سالمندانی که دچار خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز و افت اشتیاق به فعالیت‌های روزمره هستند، بیش از سه برابر بیش‌تر در مقایسه با همسالان خود، در معرض خطر ابتلا به سندرم خطر شناختی حرکتی قرار می‌گیرند.
دکتر ویکتور لروی، محقق کالج پزشکی آلبرت اینشتین در نیویورک، بیان کرد تحقیقات بیش‌تری برای بررسی رابطه بین مشکلات خواب و زوال شناختی و نقش سندرم خطر شناختی حرکتی ضروری است. ما به مطالعاتی نیاز داریم که مکانیسم‌های ارتباطی بین اختلالات خواب و این سندرم را توضیح دهند.
این مطالعه بر روی ۴۴۵ نفر سالمند با می‌انگین سنی ۷۶ سال که دچار زوال عقل نبودند انجام شد. شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌هایی درباره عادات خواب و مشکلات حافظه تکمیل کردند و سرعت راه رفتن آن‌ها چندین بار روی تردمیل اندازه‌گیری گردید.
در آغاز مطالعه، ۴۲ نفر از شرکت‌کنندگان مبتلا به سندرم خطر شناختی حرکتی بودند. در طول می‌انگین سه سال پیگیری، ۳۶ نفر دیگر نیز به این عارضه مبتلا شدند.
نتایج نشان داد که نزدیک به ۳۶ درصد از سالمندانی که دچار خواب‌آلودگی روزانه و افت اشتیاق بودند، این سندرم را توسعه دادند، در حالی که این نرخ در افراد بدون مشکلات خواب حدود ۷ درصد بود.
محققان تأکید کردند که اگرچه این مطالعه نمی‌تواند رابطه علی و معلولی مستقیم بین مشکلات خواب و سندرم پیش از زوال عقل را ثابت کند، اما یافته‌ها نشان می‌دهد که خواب باکیفیت احتمالا نقش حفاظتی برای سلامت مغز در سال‌های بالا ایفا می‌کند.
دکتر لروی افزود یافته‌های ما بر ضرورت غربالگری مشکلات خواب در سالمندان تأکید دارد. امکان وجود دارد که با درمان اختلالات خواب، از زوال شناختی در آینده پیشگیری شود.
