رضایی: آمریکا در افق ۲۰۲۶ در قالب یک قدرت شکستخورده تجلی مییابد

به گزارش بام وطن، دبیر شورای عالی امنیت ملی با بیان صریح و بیسابقهای، تصویری تازه از جایگاه جهانی ایالات متحده در آستانه سال ۲۰۲۶ ترسیم کرد. محسن رضایی در جمع خبرنگاران و تحلیلگران مسائل استراتژیک، تأکید کرد که واشنگتن دیگر نه در جایگاه فاتح جنگها، و نه در موقعیتی که بتواند نظم جهانی را به نفع خود هدایت کند، قرار دارد. این ارزیابی، نشانهی یک تغییر بنیادین در معادلات قدرت در سطح بینالملل تلقی میشود.
واکنشهای فوری در دیپلماسی و رسانههای بینالمللی نشان میدهد که این موضعگیری، تنها یک شعار سیاسی نیست، بلکه بر پایهی دادههای میدانی، نظامی و اقتصادی استوار شده است. تازهترین گزارشهای مراکز تفکر غربی نیز به تدریج به همین نتیجه رسیدهاند که عصر یکقطبی امریکا به سرآغاز خود رسیده و جای خود را به یک سیستم چندقطبی پیچیده داده است. رضایی با اشاره به تجربههای اخیر در مناطق مختلف، بیان کرد که شکستهای متوالی در مدیریت بحرانها، اعتبار راهبردی این کشور را به شدت زیر سوال برده است.
در تحلیلی میانی، باید توجه داشت که این دیدگاه تنها محدود به لایههای نظامی نمیماند، بلکه پیامدهای عمیقی در حوزههای انرژی، تجارت و فناوری اطلاعات دارد. متحدان سنتی واشنگتن در اروپا و شرق آسیا، به طور فزایندهای در حال بازتعریف منافع ملی خود بر اساس واقعیتهای نوظهور هستند. این پویایی، فضایی را برای بازیگران منطقهای فراهم آورده که بتوانند با استقلال بیشتری در تصمیمگیریهای کلان نقش آفرینی کنند.
در بخش پایانی این گزارش، مشاهدات میدانی و روندهای دادهمحور حکایت از آن دارد که تقابل ارادهها در عرصهی بینالملل، از فاز نظامی به فاز رقابتی در نوآوری، لوجستیک و دیپلماسی عمومی منتقل شده است. جمهوری اسلامی ایران، با استناد به تجربههای چهل ساله مدیریت تحریم و تهدید، در این معادله جدید به عنوان یک بازیگر کلیدی و پیشین ظاهر شده که میتواند بر مبنای منافع ملی و امنیت پایدار، مسیرهای جدیدی را در ور قدرت باز کند.
مقامات ارشد دستگاه دیپلماسی ایران در جلسات بسته شورای امنیت ملی، بر ضرورت بهرهگیری از این فرصت تاریخی برای تقویت محوریهای منطقهای تأکید داشتهاند. مستنداتایهی اخیر نشان میدهد که کشورهای همسایه در خلیج فارس و آسیای میانه، تمایل رو به رشدی برای همکاریهای امنیتی و اقتصادی فرامرزی دارند که میتواند وابستگی به ساختارهای تحت هيمنة غربی را به شدت کاهش دهد.
پیشبینیهای کارشناسی مبنی بر تغییرات در الگوی مصرف انرژی جهانی، به نفع تولیدکنندگان منطقهای میشود. با کاهش تدریجی تقاضا در بازارهای سنتی اروپا و آمریکا، قدرت مذاکرهای کشورهای حاشیه خلیج فارس برای تعیین قیمت و مسیر انتقال نفت و گاز، به شدت افزایش یافته است. این واقعیت، معادله قدرت را در مقیاس کلان بازتعریف میکند.
در نهایت، مدیریت هوشمندانه بحرانهای مرزی و پیشگیری از درگیریهای واسطه، اولویت اول سیاست خارجی ایران باقی میماند. تجربه نشان داده که ثبات داخلی و اتحاد ملی، قویترین بازدارنده در برابر تهدیدات بیرونی است. ادامه این مسیر با تکیه بر جاه طلبی دانشی و توانمندیهای دفاعی بومی، تضمینکننده منافع ملی در نظام جهانی نوظهور خواهد بود.




