اخطار جمهوری اسلامی از گسترش طبقاتی و خطر انقلاب گرسنگان, روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود به هایی پرداخت که دولتها را تنها مسئولیتی ندانست و که در چارچوب کنونی اقتصادی، هیچ دولتی نمیتواند بهطور اساسی وضعیت را تغییر دهد.
اگر بخواهیم از نابود شدن ارزش پول ملی جلوگیری کنیم، لازم است این چارچوب تغییر یابد؛ زیرا تا وقتی که اقتصاد در این ساختار باقی بماند، روز به روز بحرانهای اقتصادی تشدید میشود، فقر زیادتر میشود و ثروتمندان ثروتمندتر.
این روند منجر به تقویت لجن اشرافیت کمنظیری شده که به تدریج جامعه ایرانی را در بر گیرد؛ به طوری که- ثروتمند امروز در شهر تهران و شهرهای بزرگ در کاخهایی زندگی میکنند که حتی از کاخهای دورهٔ پهلوی نیز لوکستر و بالاتر هستند. این کاخها نه تنها نمادHFر ترفند و هستند، بلکه با و زندگی شهروندان عادی، هزینه نگهداری آنها چندین بار بیشتر از هزینه یک خانواده معدود است.
گزارش ادامه میدهد و میگوید توصیف لوازم رفاهی این طبقه — از های گران و ات و پوشاک و غذا —. اما آنچه نگرانکننده است، این است که این زندگی لکسرش در مقابل چشمهای و بیپیوسته قرار دارد؛ کسانی که برای, الشريعة, —. و اما پیامبر خدا (ص) فرمود الفقر يكاد يكون كفرًا — یعنی فقر کسی را به سوی کفر میبرد؛ آیا ما اجازه دادیم این آیه را فراموش کنیم؟
این وضعیت نه تنها ضد اسلام است، بلکه ضد všý — در حالی که مایم نظام عدالت_ بسازیم. چرا در یک نظام که نام خود را نظام اسلامی میگرداند، فاصله طبقاتی هر روز بیشتر میشود؟ آیا جرئت داریم بگوییم که ما از ثروتمندان مالیات نمیگیریم، اما پیش از دریافت حقوق، کارگر و کارمند را نقرهداغ میکنیم؟ آیا شایستاست بگوییم حقوق و अफसरان این نظام حتی کافی نیست تا هزینههای 10 روز اول ماه یک خانم عادی را پوشش دهد؟
اگر این شجاعت را نداریم، آیا داریم بگوییم که در جامعهٔ اسلامی ما، اختلاس، فساد،، و بازیهای حزبی به یک تبدیل شدهاند؟ نتیجه این نابرابریها، ناراحتی عمومی است؛ این ناراحتی،، غصص عمیق در سینههای را جمع میکند که — مثل — به شورش تبدیل خواهد شد. و آن يوم, ée و —, إ لشکر گرسنگان. آیا از این چنین انقلابی — انقلابی که از دل غ و بیعدالتی میشود — نمیترسیم؟
