کافئین میتواند ترشح دوپامین را کاهش دهد و در درمان اعتیاد موثر باشد

یک مطالعه تازه نحوه تعامل کافئین با تشکیل ماده شیمیایی دوپامین و تأثیر آن بر مغز و روحیه را مورد بررسی قرار داده است.
به نقل از ساینس الرت، در آزمایشهایی که روی موشها انجام شده، محققان دریافتند که کافئین تأثیر قابلتوجهی بر مسیر دوپامین مزولیمبیک، بخشی مهم از سیستم پاداش مغز که از طریق آن دوپامین آزاد میشود، دارد. این مسیر شبیه با برخی از مکانیسمهای تحکیم مغز مرتبط است که باعث میشود افراد معتاد به مواد مخدر یا الکل راحتتر بتوانند ترک کنند. به این معنی که امکانپذیر است درمانهایی شکل گیرند که این حلقههای صدمهرسان رفتاری را از بین ببرند.
محققان در مقاله منتشر شده خود مینویسند محققان دریافتند که کافئین از تبدیل الکل به سالسولینول، ماده شیمیایی که باعث ترشح دوپامین میشود، جلوگیری میکند. این باعث میشود که نوشیدن کمتر لذتبخش باشد و تمایل به ادامه آن کاهش یابد.
با این حال، به نظر میرسد که مسدود کردن دوپامین توسط کافئین فراتر از مقابله با آنچه الکل انجام میدهد وجود دارد. به نظر میرسد مستقیما در نحوه شناسایی و پاسخ مغز به هر دو سالسولینول و مورفین تداخل وجود دارد. قطعا مورفین نیز اعتیادآور است و محققان فکر میکنند که این باعث میشود کافئین به طور کلی گزینهای امیدوارکننده برای پیشگیری از اعتیاد باشد. هم سالسولینول و هم مورفین یک سوئیچ مغزی را فعال خواهند کرد که میتواند هدف قرار گیرد.
یکی از نویسندگان مهم این مطالعه، ریکاردو آشکار کرد یکی از معدود داروهای مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان مصرف الکل، نالترکسون آنتاگونیست است که با تداخل در افزایش انتقال دوپامین از اثرات تحکیمکننده الکل جلوگیری میکند. تأثیر شبیه کافئین با این دارو، این تفکر را تقویت میکند که ما در اینجا یک درمان بالقوه دیگر برای اعتیاد به الکل داریم. اگرچه تا این مدت راه بسیاری از این آزمایشها تا تشکیل دارو وجود دارد. در مرحله بعد، محققان میخواهند آزمایشهایی را روی حیوانات دیگر انجام دهند تا نتایج را تایید کنند. تنها موشهای نر در این آزمایش مورد مطالعه قرار گرفتهاند و محققان مشتاقند ببینند این اثرات چگونه در یک دوره طولانیتر بروز میکند.
مشاهده اثرات کافئین روی حیواناتی که قبلا به الکل وابسته شدهاند دلنشین خواهد بود. پس از آن، دانشمندان علاقهمند به بررسی این مطلب هستند که آیا این مطالعه میتواند بینشهای روشنگری در رابطه با اهداف درمانی بالقوه برای اختلال مصرف الکل و مواد مخدر ارائه دهد یا خیر.




