دانشگاه بینگ‌هامتون تحقیقات جدیدی را انجام داده که می‌تواند مدیریت دیابت را با حذف درد و رنج ناشی از روش‌های سنتی، متحول سازد. این سیستم نوین بر پایه کاغذ، از هال‌های باک‌تری باسیلوس سوبتیلیس بهره میبرد که در واکنش به گلوکز موجود در عرق غنی از پتاسیم، رشد می‌کنند و می‌زان نیروی تولید شده، سطح گلوکز را مشخص می‌کند.
پروفسور سئوهون شان چوی و همکارانش در کالج مهندسی رایانه توماس جی واتسون، یافته‌های خود را در مجله می‌کروسیستمز و نانوإنجینئیرینگ منتشر کرده‌اند. چوی که ۱۵ سال است بر روی باتری‌های زیستی کار می‌کند، می‌گوید سیستم‌های پایش گلوکز فعلی مبتنی بر واکنش‌های آنزیمی و نمونه‌برداری از خون هستند، اما برای حمل، نگهداری و توزیع در فروشگاه‌ها پایدار نیستند.
به گفته چوی، مشکل اصلی استفاده از آنزیم‌ها غیر‌فعال شدن آن‌هاست که نیازمند نگهداری در یخچال می‌باشند و حتی در آن شرایط نیز قدرت‌شان با گذشت زمان کاهش می‌یابد. در مقابل، سیستم مبتنی بر هال‌های باک‌تری می‌تواند محیط‌های سخت را تحمل کند و تنها در شرایط مناسب فعال می‌شود. ماهیت خودتکثیری این باک‌تری‌ها نیز طول عمر دستگاه را تضمین می‌کند.
چوی اشاره کرد که هر فرد غلظت پتاسیم متغیری در عرق دارد و تأثیر دقیق این متغیر بر اندازه‌گیری گلوکز هنوز کاملا مشخص نیست، بنابراین حساسیت این روش از حسگر‌های آنزیمی معمولی کمتر است. با این حال، این تحقیقات برای اولین بار یک مکانیسم حسی جدید برای تشخیص گلوکز را فراهم آورده که تا به امروز توسط هیچ پژوهشگری انجام نشده بود.
