به گزارش بام وطن به نقل از فاربس، فصل دوم از برخی جهات عالی است اما در مواردی ضعیف عمل کرده و با محتوای غیر‌ضروری پر شده که برای سریال هفت قسمتی ایده‌آل نیست. این فصل بیش‌تر شبیه پیش درآمدی برای فصل سوم و پایانی یا فصلی است که به نصف تقسیم شده.
سئنگ گی هون، برنده فصل اول، از پول برنده شده برای ردیابی جذب کنندگان بازیکنان استفاده می‌کند تا به برگزار کنندگان اصلی بازی‌ها، مرد جلویی با نقاب سیاه، برسد. هوانگ جون هو نیز به دنبال جزیره است تا با برادرش، همان مرد جلویی، متحد شود. این دو در نهایت متحد می‌شوند و طرحی تدارک می‌بینند که گی هون ربوده شده و با ردیابی جا‌سازی شده به جزیره باز گردد.
اما همه چیز طبق برنامه پیش نمی‌رود، ردیاب خاموش می‌شود و گی هون مجددا در بازی‌ها گیر می‌افتد. انتخاب شخصیت‌های جدید در این فصل موفق بوده و حتی از فصل اول هم پیشی گرفته است. شخصیت‌های به یاد ماندنی شامل پیرزن و پس‌رش، خواننده رپ معتاد، زنی به دنبال پول برای جراحی و مهاجرتی، و زنی در آستانه زایمان می‌باشند.
مهم‌ترین افزودن شخصیت این هو است که مخفیانه خود مرد جلویی است، اما گی هون تا پایان فصل این را متوجه نمی‌شود. انگیزه مرد جلویی برای شرکت در بازی‌ها همچنان نامشخص مانده و یادآور خط داستانی پیرمرد بیمار فصل اول است.
در شورش نهایی، این هو به بازیکنان دیگر خیانت کرده و ماسک را مجدد بر سر می‌گذارد، اما مقصد این کار کاملا آشکار نیست. پویایی جدید رأی دادن بازیکنان برای ترک بازی‌ها پس از هر دور، سکانس‌های دراماتیک و وحشیانه‌ای را به وجود آورده است. بازی‌های جدید بجز بازی اول، همه تازه و هیجان‌انگیز هستند.
اما جنبه‌های دیگر فصل چندان خوب نیستند. داستان بی‌مقصد جون هو و تیم مزدور که ۱۰ دقیقه از هر قسمت را اشغال می‌کند، تا لحظه فاش شدن خانتکاری کاپیتان قایق دلنشین نیست. داستان جانبی نگهبان کره شمالی که در قاچاق اعضا دست دارد نیز بی‌نتیجه مانده و ۵ تا ۱۰ دقیقه از هر قسمت را هدر داده است.
فصل دوم با ایده دلنشینی آغاز شده بود و داستان شهروند فراری کره شمالی را پشت ماسک نگهبان نشان داد، اما داشتن داستان‌های جانبی بی‌ثمر، کیفیت فصل را کاهش داده و باعث شده سریال هفت قسمتی بیش از حد طولانی به نظر برسد. برگشت بازی ماهی مرکب با فصل دوم اگرچه شوق‌انگیز و به موقع بود، اما جادوی فصل اول را برای بینندگان ندارد.
