یافت مولکولی که همزمان روده آسیبدیده را ترمیم میکند و سرطان ر میگیرد
رودهها در حین انجام خدمات روزانه هضم غذا، بهطراز معمول دچار ساییدگی و پارگی میشوند و نیاز به احیای مداوم پوشش داخلی خود دارند. این فرآیند احیا و رشد مجدد دیواره رودة از مسیرهای خاصی انجام میشود که بازسازی مفید آن را نسبت به شکلگیری شایع تومور نزدیک میسازد.
یک گروه محققان تحت رهبری دانشمندان مؤسسه کارولینسکا در سوئد، با جستجو در پایگاههای داده توالیهای RNA بر پایه مدلهای صدمه روده، مولکولی را شناسایی کردهاند که وظیفه دوگانه شفابخشی بافت روده و سرکوبکردن تومور سرطان را بهطور ایفا مینماید؛ یک کشف که به- امیدبخش است.
این پروتئین که تحت عنوان گیرنده کبد (LXR) شناخته میشود، قادر به باز گشایی راههای نوین برای درمان بیماری التهابی روده (IBD) و به آن مسدود کردن پیشروی سرطان روده بزرگ است.
ارتباط یدی بین این دو مساله بهنظر. نزدیک به سلامت وجود دارد؛ چرا که IBD با ترغیب رشد بافت میتواند رشد تومور سلول سرطانی را نیز تشویق کند، در حالی که سرطان روده و رکتوم با مورد قرار دادن شیمی درمانی و رادیوتراپی، بافتهای پوششی روده را آسیب میبیند.
اسروستیدار داس، زیستشناس سلولهای بنیادی از مؤسسه کارولینسکا، میگوید تحکیم بازسازی بافت بدون احتمال ِ رشد تومور عملا غیرممکن است، چرا که سلولهای سرطانی میتوانند مسیرهای درمانی طبیعی بدن راهدایابی کنند و به رشد غیرقابل از بپردازند.</pاو افزود: ما اکنون مولکولی را یافتهایم که میتواند به بهبود رودهها پس از صدمه یاری دهد و بهعلاوه رشد تومور در سرطان روده بزرگ را سرکوب نماید."
این مولکول در حین بررسیهای مرتبط با درمانهای نوین برای IBD آشکار شد؛ محققان کردند کهی از ژنهای خاص در طول ترمیم روده در موشها فعال میشود و جهتدهی به بازسازی سلولی خواهد شد—هایی که دقیقا توسط پروتئین LXR تنظیم میگردد.
این پژوهش با استفاده از راهحلهای تجزیه و تحلیل ژنتیکی دقیق، از جمله نقشهبرداری رونوشت ژنتیک با بهرهمندی از بانکهای داده RNA و فضایی، ژن را در سلولهای اپیتالیال روده ترسیم نمود.
برای بررسی اثر، تیم ازهای های سهبعدی که نسخه کوچکتری از بافت انسانی را نمایندازی میکنند، بهره گرفت.
تجزیه و تحلیل LXR نشان داد که این مولکول یک کلید بیولوژیکی عمل میکند و ساخت مولکولی تحت عنوان امفی را. میکند؛ که به رشد سلولهای تازه روده پشتیبانی میآورد. ولی، وقتی با سرطان روبرو میشود، LXR به سیستم ایمنی کمک میکند تا رشد تومور را تحت کنترل بگیرد.
ادواردو جی ویلابلانکا (. )، ایمونولوژیست از مؤسسه کارولینسکا، میگوید یافتن هر دو این عملکرد در یک مولکول شگفتانگیز بود؛ اکنون باید بررسی کنیم که LXR چگونه راهاندازی تومور را با دقت بیشتری تنظیم مینماید.
به بیماران مبتلا به IBD اغلب داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی برای کاهش التهاب از واکنش میشود؛ اما این داروها فقط برای، قدح غير متوقع جانبی میتوانند داشته باشند.
محققان امیدوارند که پژوهشهای در خصوص LXR بتواند هدفگذاری درمانیها را بهبود بخشد، اگرچه تا به دارویی واقعی رسیدن مسیرهای که پیش رو هستند.
ویلابلانكا میگوید این مولکول درمانی تازه پتانسیل دارد تا نه تنها بیماران مبتلا به، بلکه بیماران مبتلا به سرطان را نیز برای جلوگیری از اختلالهای مزمن روده پس از رادیوتراپی یا شیمیدرمانی مداوي سازد.
این پژوهش در مجلة نیچر منتشر شده است.
