به گفته محققان، این گونه یکی از نخستین انسان‌هایی بوده که روی زمین زندگی کرده و هم‌زمان با نئاندرتال‌ها و انسان خردمند (هومو ساپینس) وجود داشته است.
بر پایه یافته‌های باستان‌شناسان در شمال چین، ویژگی برجسته هومو جولوانسیس، سره‌ای بسیار بزرگی بوده که آن‌ها را از انسان‌های امروزی متمایز می‌سازد.
نام‌گذاری این گونه نیز ریشه در همین ویژگی دارد؛ چراکه جو لو در زبان چینی به معنی سر بزرگ است.
برآورد می‌شود که این گونه علاوه بر سر بزرگ، مغز بزرگ‌تر و دندان‌های نیرومند‌تری داشته که با جمجمه عظیم آن‌ها هم‌سازگار بوده است.
دانشمندان معتقدند گونه هومو جولوانسیس در بازه زمانی دویست تا صد و شصت هزار سال پیش روی زمین زندگی می‌کرده است.
انسان‌های مدرن (هومو ساپینس) نیز حدود دویست هزار سال پیش تکامل یافته‌اند.
کریستوفر بی، استاد انسان‌شناسی دانشگاه هاوایی، در مصاحبه‌ای اشاره کرده که این گونه جمعیتی قوی و تنومند داشته است. او توضیح داد که مغز بزرگ‌تر این گونه لزوما به معنی هوش بالا‌تر نبوده است.
پژوهشگران معتقدند دندان‌های بزرگ هومو جولوانسیس به آن‌ها امکان داده تا شکارچیان ماهری باشند.
این انسان‌ها به احتمال زیاد به‌صورت گروه‌ی اسب‌های وحشی را شکار کرده و از دندان‌های قوی خود برای خوردن بخش‌های بیش‌تری از بدن حیوان، از جمله استخوان و غضروف، بهره برده‌اند.
همچنین امکان‌پذیر است که آن‌ها از بخش‌هایی از بدن شکار‌های خود برای ساخت لباس و ابزار استفاده کرده باشند.
برترین و بروزترین اخبار ورزشی اقتصای تکنولوژی و سلامتی را در وب سایت خبری بام وطن دنبال کنید.
پژوهشگران گمان می‌کنند طوفان و سرما‌های شدید در شمال چین عامل انقراض این گونه شده باشد.
هومو جولوانسیس حدود صد و بیست هزار سال پیش، تقریبا هم‌زمان با آغاز مهاجرت انسان‌های مدرن، از بین رفته است.
این یافته‌ها پس از کشف مجموعه‌ای از شانزده فسیل در دو مکان متفاوت در دهه ۱۹۷۰ به دست آمده است.
این نخستین بار نیست که دانشمندان گونه جدیدی از انسان را شناسایی می‌کنند. پیش‌تر نیز گزارش‌هایی از کشف باقی‌مانده انسانی که به گونه هومو ساپینس تعلق نداشت، منتشر شده بود.
برای مثال، پژوهشگرانی در اسرائیل باقی‌مانده گونه دیگری را که بین صد و بیست تا صد و چهل هزار سال قدمت داشت و هم‌زمان با انسان‌های مدرن زندگی می‌کرد، کشف کرده و آن را انسان نشر راملا نام‌گذاری کردند.
