فرمولهای نوین برای محاسبه درهمتنیدگی کوانتومی در سیستمهای الکترونی همبسته, درهمتنیدگی کوانتومی، پدیدهای که اینشتین آن را اتفاق شبحوار در یک فاصله نامید، اکنون با فرمولهای جدید محققان ژاپنی قابل درکتر و کمتر ترسناک شده است. فیزیکدانان دانشگاه متروپولیتن اوساکا (OMU) روابط ریاضی سادهتری برای سنجش میزان درهمتنیدگی در سیستمهای الکترونی با همبستگی قوی ارائه کردهاند.
راهکار جدید برای سیستمهای پیچیده به گزارش بام وطن، این تیم پژوهشی با تمرکز بر یک یا دو اتم منتخب در محیطی با همبستگی الکترونیک شدید، فرمولهایی برای محاسبه آنتروپی درهمتنیدگی، اطلاعات متقابل و آنتروپی نسبی استخراج کرد. این مقادیر کلید درک تعاملات بین بخشهای مختلف یک سیستم کوانتومی هستند.
یافتههای کلیدی در مواد نانو اعمال این فرمولها بر روی زنجیرههای مغناطیسی مصنوعی در مقیاس نانو و آلیاژهای رقیق مغناطیسی، نتایج شگفتانگیزی داد. در مواد نانو مغناطیسی، الگوهای ضد درهمتنیدگی مشاهده شد، در حالی که برای آلیاژهای رقیق، آنتروپی نسبی به عنوان شاخصی اصلی برای شناسایی اثر کوندو معرفی گردید؛ پدیدهای که در آن ناخالصیهای مغناطیسی توسط الکترونهای رسانا غربالسازی میشوند.
آفاق کاربرد در فناوریهای آینده یونوری نیشیکاوا، رهبر تیم تحقیق، بیان کرد که سادگی فرمول آنتروپی درهمتنیدگی شگفتانگیز بوده و این روش میتواند بر طیف وسیعی از سیستمهای با ویژگیهای فیزیکی متفاوت تعمیم یابد. این پیشرفت، درک عمیقتر رفتارهای کوانتومی را فراهم کرده و مسیر توسعه فناوریهای محاسبه و رمزنگاری کوانتومی را هموار میسازد. نتایج این پژوهش در مجله معتبر B منتشر شده است.
