تأثیر حیوان خانگی بر تقویت حافظه و پیشگیری از کمکاری مغزی در سالمندان, محققان آمریکایی با انجام یک مطالعه گسترده، به نتایج شگفتانگیزی درباره رابطه بین مراقبت از حیوان خانگی و سلامت شناختی در سنین بالا رسیدهاند. بر اساس یافتههای این پژوهش، نگهداری حیوانهای خانگی میتواند نقش مؤثری در کاهش خطر بروز اختلالهای شناختی و به تأخیر انداختن فرآیند کهنسالی مغز ایفا کند.
بررسی علمی رابطه حیوان خانگی و عملکرد مغزی تیم پژوهشی متشکل از محققان دانشگاه میشیگان و دانشگاه فلوریدا، دادههای مربوط به بیش از هزار و سیصد شرکتکننده با میانگین سن ۶۵ سال را تحلیل کردند. نتایج نشان داد که افراد که حداقل پنج سال به طور پیوسته از یک حیوان خانگی مراقبت کردهاند، در تستهای حافظه، توجه و مهارتهای پردازش اطلاعات، عملکرد بهتری نسبت به افراد فاقد حیوان خانگی داشتند.
تنوع حیوانهای خانگی و اثرات مشترک هرچند سگ و گربه رایجترین حیوانهای خانگی هستند، اما مشارکتکنندگان در این مطالعه از طیف وسیعی از حیوانات شامل خرگوش، همستر، پرندگان، ماهیهای آکواریومی و خزندگان نیز مراقبت میکردند. محققان تأکید کردند که نوع حیوان اهمیتی ندارد و عامل تعیینکننده، ارتباط عاطفی، داری روزمره و تعامل مداوم با موجود زنده است که مغز را تحریک و فعال نگه میدارد.
مکانیزمهای پیشگیری از افت شناختی متخصصان معتقدند که مراقبت از حیوان خانگی از طریق چند مسیر بر سلامت مغز تأثیر میگذارد کاهش استرس و سطح کورتیزول، افزایش فعالیت بدنی (بهویژه در صاحبان سگ)، فراهم آوردن حس تکلیف و هدفمندی در روزمرگی، و پیشگیری از تنهایی و افسردگی که از عوامل خطر اصلی دمانس و آلزایمر محسوب میشوند. این ترکیبی از اثرات فیزیولوژیک و روانشناختی، و شناختی مغز را تقویت میکند.
پیشنهادهای کارشناسان برای سالمندان با توجه به نتایج این پژوهش، کارشناسان سلامت’ عمومی و جرونتوشناسی توصیه میکنند که نگهداری حیوان خانگی به عنوان یک مداخله غیر دارویی و کمهزینه در برنامههای مراقبت از سالمندان در نظر گرفته شود. البته انتخاب نوع حیوان باید متناسب با توانایی بدنی، شرایط مسکن و ترجیحات فردی باشد تا از هر دو طرف تضمین شود.
