پیشرفت تاریخی در درمان آسم پس از پنجاه سال با بنرالیزوماب

پزشکان روشی نوین برای درمان حملات شدید آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه (سیاوپیدی) معرفی کردهاند که اولین پیشرفت مهم در این حوزه طی پنجاه سال گذشته محسوب میشود. محققان با انجام آزمایشهای بالینی ادعا میکنند این روش در مقایسه با درمانهای رایج موثرتر است و نیاز به درمانهای اضافی را تا سی درصد کاهش میدهد.
مکانیزم عملکرد بنرالیزوماب
بنرالیزوماب یک آنتیبادی مونوکلونال است که در درمان آسم به کار میرود و گلبولهای سفید خاصی به نام ائوزینوفیل را هدف قرار ه تا التهاب ریه را کاهش دهد. در پروتکلهای فعلی این دارو با دوز پایین برای آسم شدید تجویز میشود، اما تحقیق اخیر نشان میدهد که تزریق دوز بالاتر میتواند اثربخشی قابلتوجهی داشته باشد.
جزئیات مطالعه بالینی
در این تحقیق صد و هشتاد نفر شرکتکننده وجود داشتند که به دلیل حملات آسم یا سیاوپیدی نیازمند مراقبتهای پزشکی بودند. ابتدا با یک آزمایش خون سریع، نوع التهاب بیمارین مشخص شد. افراد دارای ائوزینوفیلیک شدید برای ورود به مطالعه مناسب تلقی شدند. محققان بیان میکنند که نزدیک به پنجاه درصد از حملات آسم از نوع ائوزینوفیلیک شدید هستند.
شرکتکنندگان به سه گروه تقسیم شدند. پس از گذشت بیست و هشت روز، علائم تنفسی شامل سرفه، خسخس سینه، تنگی نفس و خلط در افرادی که بنرالیزوماب دریافت کرده بودند بهبود یافت. همچنین پس از نود روز، تعداد کمتری از افراد این گروه در مقایسه با گیرندگان استروئید، در درمان ناکام ماندند.
علاوه بر این، درمان با بنرالیزوماب ماندگاری بیشتری داشته است؛ به طوری که بیماران کمتر ناچار به مراجعه به پزشک عمومی یا بیمارستان شدهاند. اعضای این گروه نیز کیفیت زندگی بهتری را گزارش کردهاند.
اظهارات محققان
پروفسور مونا بافادل، محقق ارشد کالج کینگ لندن، میگوید این روش درمان میتواند برای افراد مبتلا به آسم و سیاوپیدی تحولی بزرگ باشد. روش درمان آسم شدید و سیاوپیدی در پنجاه سال گذشته تغییری نکرده و سالانه سه میلیون و هشتصد هزار نفر در سراسر جهان در اثر این بیماریها فوت میکنند.
دانشمندان همچنین تأکید میکنند که درمان مبتنی بر استروئیدها میتواند عوارض جانبی جدی مانند افزایش خطر دیابت و پوکی استخوان را به همراه داشته باشد.




