بمبافکن ۲۰؛ فراز ی پنهانکار چین برای دهه ۲۰۳۰, بمبافکن ۶، یک میراث از دوران جنگسرد که ریشه در طراحی ۱۶ شوروی دارد، همچنان ستون فقرات استراتژی قدرتی هوایی پکن محسوب میشود. این پلتفرم با بازسازیهای گسترده، اکنون توانایی حمل موشکهای هیپرسونیک، کروز و تسلیحات هستهای را داراست. ۶؛ پلتفرم کهنه اما همچنان مرگبار چین از سال ۱۳۳۸ شمسی از این بمبافکن بهرهبرداری میکند.
پس از تحویل نمونههای اولی توسط اتحاد جماهیر شوروی، شرکت هواپیماسازی شیان (XAC) تولید مجاز را آغاز کرد و نخستین پرواز در همان سال انجام گرفت. تا کنون نزدیک به ۱۵۰ واحد ساخته شده و حدود ۱۲۰ فروند در واحدهای عملیاتی نیروی هوایی انند. مشابه ۵۲ آمریکایی، طراحی ماژولار و انعطافپذیر ۶ باعث شده تا عمر خدماتی طولانی داشته باشد.
تحلیلگران معتقدند این بمبافکن تا ورود جانشین، همچنان نقشی بازدارنده در منطقه اقیانوس آرام، بهویژه در برابر واحدهای ناوبری، ایفا خواهد کرد. مشخصات فنی و تسلیحات ۶ با دو موتور توربوفن ۳۰۲ قدرتمند مجهز است که هرکدام ۲۷ هزار پوند تولید میکنند. سرعت حداکثر ۶۷۰ مایل بر ساعت، سرعت کروز ۴۷۷ مایل و برد عملیاتی ۲۲۰۰ مایل از ویژگیهای کلیدی آن است.
بارگیری حداکثر ۲۶۵۰۰ پوند شامل بمبهای هوشمند، موشکهای ضدناو، بالستیک هواپرتاب و موشکهای هیپرسونیک میشود. با وجود توانمندیهای بهروز، عدم قابلیت نفوذ مطمئن به د های پدافندی حریف، باعث شده پکن از حمل بمبهای هستهای سقوط آزاد بر روی این پلتفرم صرفنظر کند. ۲۰؛ نسل بعد پنهانکاری استراتژیک جایگزینی نهایی ۶، بمبافکن مخفی ۲۰ خواهد بود که انتظار میرود در دهه ۲۰۳۰ میلادی در قوا مستقر گردد.
تصاویر منتشرشده پیکرهای الماسآرای، بدون دم عمودی و با بالهای پهن و بدنه مرکزی عریض را نشان میدهد. پنتاگون برآورد میکند برد با امکان سوختگیری هوایی میتواند تا ۱۰ هزار مایل باشد، بهطوریکه با یک سورتی تمام جهان را در الشعاع اقدام قرار دهد. این پلتفرم برای حمل تسلیحات هم متعارف و هم هستهای با امضای راداری بهینهشده طراحی شده است.
