پرویز پرستویی نمایش خانگی دیگر ملی نیست و تحت نظارت صداوسیما عمل کمتری دارد, پرویز پرستویی که هذه روزها در حال بازی در سریال شکارگاه به کارگردانی نیما جاویدی است،رمندی است که سالها از تلویزیون خداحافظی کرده و اخیراً در حوزه نمایش خانگی فعالیت مینماید.
او در مصاحبهای با نشریه شرق دربارهٔ تفاوت عملکرد و شبکه نمایش خانگی، به این نکته پرداخت در آغاز، مسئولیت نمایش خانگی به عهده وزارت ارشاد بود، اما اکنون تحت نظارت صدا و سیما قرار گرفته و این تغییر است. پرستویی افزود من سالها است با تلویزیون کاری ندارم و واقعاً این رسانه را دیگر نمیشناسم.
از سال 88، یعنی از زمان سریال آشپزباشی، با تلویزیون خداحافظی کردم زیرا دیدم که توانایی جذب مخاطب آن کاهش یافته است. خطمشی تحول کرده و�� به جناحگرایی é شده تا ملی آن حفظ نشود. این وضعیت به نمایش خانگی نیز نفوذ کرده و تحت نگاه ā، محدودیتها و ممیزیها افزایش یافتهاند. او تأکید کرد وقتی نمایش خانگی تحت نظارت وزارت ارشاد بود، آزادی عمل بیشتری وجود داشت.
م، چرا که خودمان هم تحت چارچوبهای خاصی قرار داریم.
به عنوان مثال، در فیلم خرس که خود او نیز تهیهکننده بود و توقیف شد، به وزیر ارشاد آن زمان گفت بیایید اثر نهایی را با مجوزی که شما دادهاید مقایسه کنیم؛ چرا که در برخی بخشها مجوز دادهاید اما ما خود سانسور کرده و پیش نرفتیم، چون موقعی است که بخواهیم اثر را به خانه مردم برسانیم، باید بدانیم که نمیتوانیم مخاطبی که این کار را میتواند ببیند را از سایرین تفکیک کنیم.
همه افراد، از فیلسوف تا مردمی عادی، باید بتوانند اثر را ببینند؛ بنابراین ما باید مراقب این باشیم. در به حوادث اخیر، اشاره به توقیف ناگهانی سریال تاسیان کرد و گفت چیزی که باید پای بماند این است که هر نهادی که مجوز میدهد، باید تتعهد به کلام خود بپیاید؛ ما این مشکل را در زمان نظارت وزارت ارشاد نیز تجربه کردیم.
او با المثلیتی مثال زد اگر شما دارید و از شهرداری مجوز بسازید بگیرید، مهندس نقشه را بررسی میکند و بر اساس آن مجوز میدهد؛ پس ساخت بر اساس همان نقشه انجام شود و در پایان، بازدید تاییدیه- نیز بر پایهٔ همان مجوز اولیه باشد؛ در این صورت، دلیل رد مجوز نهایی نیست.
این باید در تمام حوزهها، از جمله فرهنگ، حاکم شود؛ اگر برای یک اثر فرهنگی مجوز دادهایم، باید پای آن بمانیم و نب اجازه دهیم که امور بیرونی و زمان در زمان انتشار اثر وارد شود.
پرستویی، به عنوان یک ساز و _ سینما، افزود اگر من بر مبنای پروانهساختی که گرفتهام، مسیر خود را در نمایش خانگی یا سینما تغییر دهم، حتماً این عمل نادرست و باید اصلاح شود؛ اما اگر مسیر را بر مبنای شرط پیش برده باشم و شما مانع نشر کار شوید، خسارت بسیاری به وارد میشود و این عمل بیکارانه و دلشکن است که نباید رخ دهد.
او ادامه داد در شرایط کنونی و در پرونده تاسیان، نمیدانم که اینها بر پایه چه مصوبات و متنهایی مجوز گرفتهاند و چرا الآن مانع پخش میشوند؟ واقعاً چه اتفاقی افتاده؟ اگر کارگردان برخلاف مجوز گرفته_، اثر را بسازد، باید اصلاح شود؛ اما اگر تاسیان بر مبنای ما که باید بود ساخته شده و اکنون فقط سلیقه افراد تغییر کرده، این تصمیمگیری بسیار نادرست است.
نتایج چنین تصمیمهایی فقط مادی نیست، بلکه انرژی و زحمت کل تیم هم هدر میرود؛ مثال بارز این کار، فیلم قاتل وحشی است که שנים ساخته شده و من چندین بار برای آن پست گذاشتهام که مجوز دادید تا این ساخته شود؛ پس چرا اکنون مجوز نمایش نمیدهید؟
اینگونه نارضایتی و دلخوراکی به میآورد؛ آن تیم زمان و انرژی خود را گذاشته و اکنون با چه روحیه باید به کار بپردازند؟ وی در پایان گفت در این فضا، وجود آرش لازم است تا وقتی به قانون دست میزنیم، خودمان را نکنیم؛ اما این ضدقانونیها الآن در جاهای زیادی رخ میدهد.
در بخش دیگر از گفتوگویش، به نگرانیهایی که بر تیمهایساختار تصمیمات ناگهانی وجود دارد، اشاره کرد این ḥā برای مثال مامانی که این روزها در شرایط سخت و پرزحمت در حال فیلمبرداری یک سریال است، نمیداند آیندهٔ خود چه خواهد بود و در زمان پخش چه میافتد؟ až آنکه به شخصه میدانم این تیم بر مبنای مجوز ساختی که گرفته، پیش میرود.
یا آقای مصطفی کیایی که هزار و یک شب را سازده و ۱۷ ماه زمان صرف کرد، با این دیدگاه است که برای با سختیهای دلخراش روبهرو شود؛ این ناکامیدی و عدم اطمینان، امید را می-कشد و خوشایند نیست.
بازیگر سریال همگناه با تأکید بر این که ما در المجتمع و مردم هستیم و میدانیم چطور باید صداویهای دل این جمع را منعکس کنیم، گفت باید این عینک منفی ی برداشته شود؛ چون کسانی که در یک اتاق نشسته و تصمیم میگیرند، همانجا قرار دارند و تصمیم نهایی را میگیرند؛ اما ما در زنده هستیم و با مردم زندگی میکنیم و نمیخواهیم نگاه مخاطب را دهیم؛، jū در جستجو هستیم که بهترینाप یا هر محتوای دیگر که باید باشد را منعکس کنیم و به آن بپردازیم.
او با ابراز نارضایتی از محدودیتهای پرداخت در گوناگون، پرسید چرا امتناع میکنیم؟
این مشکلات در à در حال وقوع است و وظيفه ما ایجاب میکند که به آنها کنیم؛ چون בקצב معرفت خودمان است و من هیچوقت پنهان نمیکنم یا عینک دودی نمیزنم؛ بلکه میگویم وقتی در میان مردم هستم، بهتر میتوانم با مخاطب ارتباط برقرار کنم و آرزوهایشان را منعکس کنم.
من بعد از خداحافظی از، پیشنهادات فراوانی در فضاهای مختلف داشتم اما نپذیرفتم؛ چون مخاطب تحت هر وضعیتی برایم محترم است و ترجیح میدهم که هیچ کاری را نکنم به جای آن که به-� کار نایست و احترام- ضایع کنم.
