روزنامه جمهوری اسلامی در یادداری خود به شدت از مسئولان انتقاد کرد که به بازنشستگان وعده می‌دهند اما به آن‌ها عمل نمی‌کنند. نوشتار می‌گوید هر مسئولی آمده، نامسئولانه قول داده و رفته، در حالی که بازنشستگان تنها با حسرت و امید شکسته مانده‌اند.
مقاله می‌پرسد اگر آقایان نمی‌توانستند یا نمی‌خواستند کاری برای این موی سفید کرده‌ها انجام دهند، چرا اصلا وعده داده‌اند؟ چرا قانون نوشته‌اند و نهال امید در هوایی واهی کاشته‌اند؟ نویسنده تأکید می‌کند که این قول‌ها همه را فریب نداده و پرونده‌های سنگینی برای روز محاسبه تدوین شده است.
متن اضافه می‌کند مردم را در تنگنا آرزو‌ها قرار داده‌اید، اما بدانید خدا هم به همین قضاوت با شما رفتار خواهد کرد. ساعت شنی مسئولیت‌تان در حال خالی شدن است و اگر نجنبید، مردم با دل پر از رنج، بدرقه‌تان خواهند کرد.
نویسنده به واریز سه می‌لیون تومانی برای سه ماه اشاره می‌کند و می‌گوید مردم این حرکت را سیاسی تلقی کرده و به پای انتخابات می‌نویسند. این کار نه تنها آبروی مسئولان را میبرد، بلکه به آبروی نظام هم ضربه می‌زند. پاسخ‌گویی در این مورد هم امروز لازم است و هم فردا وقتی زبان‌ها بسته و جوارح گویا خواهند بود.
