دکتر ارین وست‌گیت، استادیار روان‌شناسی در دانشگاه فلوریدا و مدیر آزمایشگاه شناخت اجتماعی و احساسات، بیان کرد که بی‌حوصلگی احساسی طبیعی است که باید به کودکان اجازه داد آن را تجربه کنند و راه‌های مدیریت آن را بیاموزند.
نتایج تحقیق سال ۲۰۲۳ بی‌حوصلگی را حالتی ذهنی تعریف می‌کند که با فقدان علاقه، انگیزش یا چالش همراه است و می‌تواند به بی‌قراری، بی‌علاقگی و بی‌تفاوتی بیانجامد. این حالت بر سلامت روان، شناخت و حرکت تأثیر می‌گذارد و با افسردگی، اضطراب، تکانشگری و افزایش خطر‌پذیری مرتبط است.
وست‌گیت توضیح داد که نحوه ظاهر شدن بی‌حوصلگی در افراد متفاوت است، درست مانند سایر احساسات نظیر نشاط یا غم. بر اساس گزارش انجمن قلب آمریکا در سال ۲۰۲۱، ارتباط متقابلی بین ذهن، بدن و قلب وجود دارد که اهمیت سلامت روان را برای تندرستی افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی یا در معرض خطر تأکید می‌کند.
تفاوت بی‌حوصلگی با اسایش
دکتر مایکل ریچ، مدیر آزمایشگاه سلامت دیجیتال در بیمارستان کودکان بوستون و دانشیار دانشکده پزشکی هاروارد، بیان کرد که اسایش شامل فعالیتی است نظیر دوچرخه‌سواری، باغبانی یا خواندن کتاب که همچنان ذهن را تحریک می‌کند، در حالی که بی‌حوصلگی حالت متفاوتی دارد.
ریچ افزود که بی‌حوصلگی می‌تواند مزایای فیزیکی داشته باشد؛ برای مثال فردی که در شب حوصله‌اش سر برود، راحت‌تر و عمیق‌تر می‌خوابد. بر اساس مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، خواب کافی سلامت قلب را بهبود می‌بخشد و خطر بیماری‌های مزمن مانند فشار خون بالا را کاهش می‌دهد.
نقش بی‌حوصلگی در رشد کودکان
ریچ به مزایای لحظات بی‌حوصلگی برای کودکان از منظر رشد و شکل‌گیری خلاقیت و بازی آزاد اشاره کرد. بر اساس گزارش آکادمی اطفال آمریکا در سال ۲۰۰۷، بازی برای رشد ضروری است زیرا از سلامت شناختی، فیزیکی، اجتماعی و عاطفی کودکان و نوجوانان حمایت می‌کند و فرصت تعامل کامل والدین با فرزندان را فراهم می‌آورد.
وی توصیه کرد که مردم لحظه‌های بی‌حوصلگی را به عنوان هدیه‌ای برای عدم نیاز به انجام کار خاصی بپذیرند و از آن برای تفکر، خیال‌پردازی یا حتی کار‌های ساده لذت ببرند.
راهکار‌های والدین در مواجهه با بی‌حوصلگی کودکان
وست‌گیت هشدار داد که پر کردن برنامه کودکان به گونه‌ای که هیچ زمانی برای بی‌حوصلگی باقی نماند، از یادگیری مهارت مدیریت این احساس باز می‌دارد. راهبرد پیشن‌هادی برای والدین و مراقبان این است که پیش از موعد با کودکان درباره فعالیت‌های لذت‌بخش در لحظات بی‌حوصلگی گفتگو کنند.
این فرصت برای آموزش به کودکان است که چگونه احساسات خود را کنترل کنند، مشابه روشی که والدین به کودکان می‌آموزند هنگام بیداری نیمه‌شب، خود را آرام کرده و دوباره بخوابند.
وست‌گیت تأکید کرد بی‌حوصلگی بد نیست، تنها بازخوردی است که مانند درد، لذت‌بخش نیست اما اطلاعات مفیدی برای اقدام فراهم می‌آورد و می‌گوید این وضعیت نادرست است و فرصتی برای تغییر و بهبودی است.
