فاطمه محمدی تئا‌تر نوجوانان باید به ترند‌ها و دغدغه‌های واقعی نسل جدید بپردازد

<p dir="RTL"فاطمه محمدی، کارگردان نمایش خانه من، در گفت‌وگو با بام وطن به چالش‌ها و ضرورت‌های تئاتر نوجوانان در ایران اشاره کرد. او با وجود قدمت تئاتر ایران، سیاست‌گذاری‌های اخیر را عامل فراموشی شاخه‌هایی چون تئاتر نوجوانان دانست.

<p dir="RTL"محمدی با بیان اینکه نوجوانان امروز نگاه تحلیلی و منطقی دارند و دیالوگ‌ها را به‌سادگی نمی‌پذیرند، گفت: آن‌ها جستجوی استدلال، شواهد علمی و فکت‌های تاریخی می‌کنند که این امر زمان و انرژی بیشتری برای توضیح مسائل می‌طلبد. او به تجربه کار با دختران گروه در نمایش خانه من اشاره کرد که حتی به تناقضات کوچک در روایات توجه کرده و اصلاح محتوا را پیشنهاد می‌دادند.

<p dir="RTL"کارگردان نمایش خانه من تئاتر نوجوانان را عرصه‌ای با ظرفیت بالا اما هنوز در جایگاه واقعی خود قرار نگرفته توصیف کرد. محمدی بر لزوم سرمایه‌گذاری در پرورش مربیان حرفه‌ای، تدوین محتواهای متناسب با دغدغه‌های نوجوانان و حمایت جدی نهادهای فرهنگی، هنری و آموزشی تأکید داشت.

<p dir="RTL"در مورد نمایش خانه من که تابستان امسال توسط خانواده امید (حوزه هنری کودک و نوجوان) اجرا شده، محمدی اهداف دوگانه آموزش هنر تئاتر و پرورش هویت از طریق آشنایی با الگوهای واقعی زن ایرانی-اسلامی را تشریح کرد. این نمایش بر پایه زندگی زنان واقعی و با الهام از آثار انتشارات سوره مهر نگارش شده و داستان‌هایی از مقاومت، ایستادگی و نقش زنان در زندگی شهری و روستایی را روایت می‌کند. عنصر خلاقانه نمایش، چیدن پازلی بود که در پایان نقشه ایران را شکل می‌داد.

<p dir="RTL"نمایش شخصیت‌هایی چون کونیکا یامامورا (صبا بابایی)، مادر ژاپنی نخستین شهید غیرایرانی، و مرضیه دباغ، اولین فرمانده زن دوران دفاع مقدس، را به تصویر کشیده است. محمدی هدف از این کار را به عکس کشیدن اصالت، شجاعت و مقاومت در قالب یک اثر هنری و گروهی دانست.

<p dir="RTL"برای رونق تئاتر در مدارس، محمدی ارائه محتواهای مرتبط با دغدغه‌های ذهنی نوجوانان را قدم اول خواند و افزود: دانش‌آموزان باید در تمام مراحل اجرا از ایده‌پردازی تا طراحی صحنه و تهیه آکسسوار شریک باشند. او تئاتر درمانی را ابزاری برای بیان احساسات و پردازش مسائل اجتماعی و فردی در نوجوانان تحلیل‌گر توصیف کرد.

<p dir="RTL"محمدی موضوعاتی چون فضای مجازی و آسیب‌های روانی و اجتماعی ناشی از آن، بمباران رسانه‌ای، فشارهای فرهنگی، تبلیغات سبک زندگی غربی، تأثیر ترندهای گروه‌های موسیقی خارجی، فیلم و سریال‌های کره‌ای را از دغدغه‌های ضروری برای پرداختن در تئاتر نوجوانان شمرد. او معتقد است تئاتر می‌تواند ابزاری برای تبیین این مسائل و شکل‌دهی افکار انتقادی باشد.

<p dir="RTL"در پاسخ به پرسش درباره نمایشنامه‌نویسی نوجوانان، محمدی از تجربه گروه هنری حسیبا در حمایت از نوشته‌های دختران نوجوان و اجرای آن‌ها در مساجد و محافل محلی گفت. او با وجود رشد برخی نوجوانان تا سطح داشتن گروه نمایشی مستقل، در عرصه حرفه‌ای نویسنده نوجوانی را در سطح مطلوب شناسایی نکرد.

<p dir="RTL"محمدی مرکز رشد نوجوان امید (باشگاه امید) را بستری امن برای کشف و پرورش توانایی‌های هنری دانست، اما بر نیاز به دقت و برنامه‌ریزی بیشتر در نهادهای فرهنگی-هنری دیگر تأکید کرد. او نتیجه گرفت: نوجوانان اگر به‌درستی هدایت شوند، می‌توانند پیوند نسل جدید با ارزش‌های فرهنگی و انسانی موفق و خلاق باشند."