تحقیق هلندی: سایکوپتها تحمل درد بالاتری دارند و از پیامدهای منفی درس نمیگیرند

یک تیم پژوهشی از دانشگاه رادبود در هلند به نتایجی رسیده که نشان میدهد افراد دارای ویژگیهای سایکوپتی نه تنها در برابر درد فیزیکی مقاومتر هستند، بلکه دچار مشکل در یادگیری از تجربیات دردناک میشوند.
به گزارش بام وطن، این مطالعه که نتایج آن در دیلی میل منتشر شده، بر روی ۱۰۶ داوطلب انجام شده است. شرکتکنندگان ابتدا پرسشنامههایی برای سنجش سطح گرایشهای سایکوپتی مانند عدم همدلی و تکانشگری را تکمیل کردند.
سپس به هر یک از آنها شوکهای الکتریکی ضعیف از طریق الکترودهای قرار گرفته روی بازو داده شد. پژوهشگران آستانه درد و حداکثر تحمل درد هر فرد را ثبت کردند.
نتایج نشان داد کسانی که امتیاز بالاتری در مقیاس سایکوپتی کسب کرده بودند، میتوانستند درد بیشتری را نسبت به افراد عادی تحمل کنند. برخی از آنها حتی تا سطح حداکثر تنظیم دستگاه یعنی ۹.۹۹ میلیآمپر پیش از احساس درد ناگوار ادامه دادند.
دکتر دیمانا آتاناسوا، پژوهشگر ارشد پروژه، بیان کرد افراد با ویژگیهای سایکوپتی حتی پس از تجربه مجازات یا پیامد منفی، رفتار خود را تغییر نمیدهند. این امر ثابت میکند که آنها با یادگیری از عواقب منفی اعمال خود مشکل دارند.
در بخش دوم آزمایش، شرکتکنندگان یک بازی رایانهای انجام دادند که در آن باید میان دو کارت رنگی انتخاب میکردند. هر انتخاب میتوانست منجر به پاداش ۰.۱۰ یورو یا جریمه همان مبلغ شود.
پژوهشگران مشاهده کردند که افراد دارای گرایشهای سایکوپتی در ابتدا در باورهایشان تردید داشتند، اما به سرعت به الگویی روی آوردند که تمایل به رها کردن آن نداشتند. آنها به جای اصلاح رفتار بر اساس تجربه دردناک، به بازنشانی باور روی آوردند؛ یعنی نتیجه منفی را نادیده گرفتند و به فرضیات اولیه خود بازگشتند.
این الگو تنها در شرایطی ظاهر شد که پیامد انتخاب نادرست، درد فیزیکی بود. محققان نتیجه گرفتند که بیحسی نسبت به درد میتواند عاملی کلیدی در ناتوانی سایکوپتها از یادگیری پیامدهای منفی باشد.
سایکوپتی یکی از ابعاد مثلث تاریک شخصیت است که با افتراگویی بیمارگونه، عدم احساس گناه و کنترل ناپذیر رفتاری همراه است. هرچند همه کسانی که این ویژگیها را دارند سایکوپت محسوب نمیشوند، اما پژوهش نشان میدهد که مکانیسم عصبی-روانشناسی تحمل درد میتواند تبیینکننده بخش مهمی از رفتار ضداجتماعی این افراد باشد.




