هیدروژل نوری نوین برای بازسازی استخوان در دانشگاه پوهانگ توسعه یافت
تحقیقات جدید نشان میدهد که صدمههای استخوانی اگرچه به طور طبیعی بهبود مییابند، اما بخشهای وسیعی از استخوان در این فرآیند از بین میروند و بافت استخوانی جایگزین شکل نمیگیرد.
روالهای مرسوم درمان شامل برداشت بافت استخوانی از بخش دیگر اسکلت بیمار است که روش تهاجمی و دردناکی محسوب میشود و تنها مشکل را از یک نقطه به نقطه دیگر منتقل میکند.
محققان پیش از این سعی در ساخت مواد جایگزین استخوان داشتهاند، اما چسبهای مورد استفاده در روشهای چاپ سهبعدی گاهی دچار شکست میشوند و تزریق ژلهای معمول نیز با چالشهایی چون زمان طولانی استحکامیابی، تجزیهپذیری بیولوژیکی ناکافی و مقاومت مکانیکی پایین روبرو است.
تیم پژوهشی به رهبری پروفسور هیونگ جون چا در دانشگاه علم و فناوری پوهانگ کره جنوبی هیدروژلی نوین را توسعه داده که از آلژینات حاصل از جلبکها، پروتئین چسبنده صدف حلزون، یونهای کلسیم، فسفونودیول و یک عامل فتواکتیو حساس به نور تشکیل شده است.
این ژل پس از تزریق در محل نقص استخوان و تابش نور مرئی بیزیر، به یک بافت محکم، متخلخل و تجزیهپذیر بیولوژیکی تبدیل میشود که به طور قوی به استخوان مجاور پیوند میخورد.
همزمان کلسیم فسفات آمورف در بافت ژل تشکیل شده و محیطی بسیار شبیه به استخوان طبیعی ایجاد میکند که مهاجرت، تکثیر و استخوانسازی سلولهای همسایه را تسریع میکند.
آزمایشهای اولیه بر روی موشهای صحرایی با نقص استخوانی فمور نتایج موفقی داشتهاند، اما هنوز خبری از زمان آغاز آزمایشهای انسانی منتشر نشده است.
پروفسور چا بیان کرد که این سیستم هیدروژل تزریقی جانشینی نوآورانه برای درمانهای پیچیده سنتی است و میتواند فناوری بازسازی بافت استخوان را به طور قابل توجهی پیش ببرد.
