به گزارش بام وطن
نوجوانان نسبت به دوران کودکی دمدمی مزاجتر می باشند و شما چیزهای جدیدی برای فکر کردن دارید، همانند ساعات منع رفت و آمد، قرار ملاقات ها و دوستانشان.
شکی نیست نوجوان یا جوان شما، محدودیتها و صبر شما را آزمایش خواهد کرد. آنها تا این مدت فرزند شما می باشند و اگرچه اعتراف نمیکنند، اما تا این مدت به شما نیاز دارند.
مسئله کلیدی این است که بدانید چه کوششهایی ارزشش را دارند و کدام یک نتیجه معکوس خواهند داد.
۱. تمرکز روی بدترینها
«ریچارد لرنر»، دکترا و مدیر موسسه تحقیقات کاربردی در گسترش جوانان در دانشگاه تافتس میگوید: تعداد بسیاری از والدین به بزرگ کردن نوجوانان به گفتن یک روال دشوار نگاه میکنند. این شرایط، شما و نوجوانتان را برای چندین سال پرتنش در کنار هم قرار میدهد.
لرنر میگوید: پیامی که ما به نوجوانان میدهیم این است که آنها فقط در صورتی «خوب» می باشند که کارهای «بدی» همانند مصرف مواد مخدر، معاشرت با افراد نامناسب یا … انجام ندهند.
متمرکز شدن روی انتظارات منفی در واقع میتوانند رفتاری را که از آن زیاد تر میترسید، تحکیم کنند. یک مطالعه در دانشگاه ویک فارست نشان داد نوجوانانی که والدینشان میترسیدند فرزندانشان دچار رفتارهای پرخطر شوند، یک سال سپس سطوح بالاتری از این رفتارها را گزارش کردند.
روی علایق و سرگرمیهای فرزندتان تمرکز کنید، حتی اگر آنها را فهمیدن نمیکنید. میتوانید مسیر جدیدی برای ربط باز کنید، با کودکی که دوستش دارید مجدد ربط برقرار کنید و چیز جدیدی یاد بگیرید.
۲. خواندن بیشتر از حد کتابهای فرزندپروری
تعداد بسیاری از والدین به جای مطمعن به غرایز خود، برای مشاوره در رابطه نحوه پرورش نوجوانان به متخصصان خارجی مراجعه میکنند. «رابرت ایوانز»، دارای مدرک تحصیلی و نویسنده کتاب «مسائل خانوادگی: چطور مدارس میتوانند با بحران پرورش کودک کنار همراه شوند»، میگوید: والدین میتوانند با تلاش برای پیروی از پیشنهادهایی که در کتابها میخوانند، خود را در تنگنا قرار دهند.
اینطور نیست که کتابهای فرزندپروری بد باشند.
ایوانز میگوید: کتابها هنگامی والدین از آنها برای جایگزینی تواناییهای ذاتی خود منفعت گیری میکنند، به یک مشکل تبدیل خواهد شد. اگر پیشنهادها و سبک شخصی آنها همسو نباشد، والدین در نهایت مضطربتر و با مطمعن به نفس کمتری با فرزندان خود حرکت میکنند.
از کتابها برای فهمیدن رفتارهای گیجکننده منفعت گیری کنید و سپس کتاب را کنار بگذارید و به این مطمعن کنید که آنچه را که باید یاد بگیرید، آموختهاید. در رابطه آنچه برای شما و خانوادهتان بیشترین اهمیت را دارد، شفافسازی کنید.
۳. اهمیت دادن به چیزهای کوچک
به گزارش «وب ام دی»، احتمالا از مدل مو یا انتخاب لباس نوجوانتان خوشتان نیاید. اما قبل از این که دخالت کنید به عکس کلی نگاه کنید. اگر این کار، فرزندتان را در معرض خطر قرار نمیدهد به او زمان دهید تا تصمیمات مشابه با سنش را بگیرد و از عواقب انتخابهایش درس بگیرد.
تعداد بسیاری از والدین نمیخواهند بزرگ شدن فرزندشان با درد، ناامیدی یا ناکامی همراه باشد. اما محافظت افراطی از فرزندتان در برابر حقیقتهای زندگی، زمانهای مورد قیمت یادگیری را از او میگیرد قبل از این که خودشان بتوانند از بعد مشکلات بربیایند.
یقیناً، شما هم چنان برای راهنمایی و اسایش در کنارش خواهید می بود – شما تا این مدت والدین او هستید. اما خودتان را به چالش بکشید تا مقداری عقب بایستید و به فرزندتان نشان دهید که در کنارش هستید.
۴. نادیده گرفتن مسائل مهم
اگر مشکوک هستید که فرزندتان از تنباکو (به هر شکلی)، الکل یا دیگر مواد مخدر منفعت گیری میکند، بیخیال نشوید. حتی اگر «فقط» سیگار یا ویپ باشد یا حتی اگر شما را به یاد دوران جوانی خودتان میاندازد، باید همین اکنون، قبل از این که به یک مشکل بزرگتر تبدیل شود کاری انجام دهید.
دکتر «آملیا ام. آریا» مدیر مرکز سلامت و رشد نوجوانان دانشگاه مریلند میگوید: سالهایی که بچهها بین ۱۳ تا ۱۸ سال سن دارند، زمان الزامی برای شراکت والدین است.
مواظب تغییرات غیرقابل توضیح در حرکت، ظاهر، کارکرد تحصیلی و دوستان نوجوان خود باشید و به یاد داشته باشید، اکنون فقط داروهای غیرقانونی مورد سوءمصرف قرار نمیگیرند و داروهای تجویزی و حتی داروهای سرفه و محصولات خانگی نیز در این بین دخیل می باشند.
اگر بستهبندی خالی داروی سرفه را در سطل زباله یا کوله پشتی فرزندتان اشکار کردید، اگر بطریهای دارو از کابینت شما گم شدند یا اگر قرصها، لولهها، کاغذهای لولهای یا کبریتهای ناآشنا اشکار کردید، فرزندتان امکان پذیر دچار سوءمصرف مواد مخدر باشد.
این علائم را جدی بگیرید و دچار شوید. از همه داروهایی که دارید محافظت کنید: بدانید کدام محصولات در خانه شما می باشند و در هر بسته یا بطری چه مقدار دارو وجود دارد.
۵. انضباط زیاد زیاد یا زیاد کم
برخی از والدین با حس از دست دادن کنترل بر حرکت نوجوانان خود، هر بار که فرزندشان به طور متغیری حرکت می کند به شدت برخورد میکنند. برخی دیگر نیز از هراس این که نوجوانانشان آنها را از خود دور کنند، از هرگونه درگیری اجتناب میکنند.
شما ناچار نیستید هیچ یک از این کارها را انجام دهید. قضیه یافتن اعتدال بین اطاعت و آزادی است.
اگر بیشتر از حد بر اطاعت پافشاری کنید، امکان پذیر بتوانید نوجوان خود را وادار به اطاعت کنید، اما به چه قیمتی؟ نوجوانانی که در محیطهای سختگیرانه بزرگ خواهد شد، زمان گسترش تواناییهای حل قضیه یا رهبری را از دست خواهند داد چون شما برای آنها تصمیم میگیرید.
با این حال، انضباط زیاد کم نیز کمکی نمیکند. نوجوانان و نوجوانان در حالی که اغاز به کشف دنیای بیرون میکنند، به ساختار و قوانین روشنی برای زندگی نیاز دارند.
به گفتن والدین آنها، این ماموریت شما است که قیمتهای مهم خانواده خود را تعیین و آنها را از طریق گفتار و کردار خود به آنها منتقل کنید. این همان والدین مقتدر بودن است، رویکردی که به کودکان پشتیبانی میکند تواناییهای ملزوم برای مدیریت خود به راه حلهای مناسب را گسترش دهند.
دسته بندی مطالب
خبرهای ورزشی
