مربی بلژیکی مارک ویملتس یکم خرداد ۱۳۹۸ رسما به عنوان سرمربی تیم ملی ایران به کار گمارده شد. او پس از چند مسابقه، با استناد به تأخیر فدراسیون فوتبال در پرداخت حقوق، قرارداد خود را به صورت یک‌طرفه فسخ کرد و برای دریافت مطالبات خود به فیفا مراجعه کرد. در نهایت در اوایل ماه جاری پرونده با دریافت چهار می‌لیون و هفتصد هزار یورو به طور رسمی بسته گردید.
این رقم بی‌ربط به دو می‌لیون یورویی نیست که ویملتس در دوران حضور در ایران دریافت کرده بود. بدین ترتیب فیدراسیون مجموع شش می‌لیون و هفتصد هزار یورو را به این مربی پرداخته است، درحالی که وی تنها در شش مسابقه روی نیمکت تیم ملی حاضر بوده است.
سرسام می‌گیرید
با احتساب نرخ فعلی یورو در بازار آزاد، شش می‌لیون و هفتصد هزار یورو معادل حدود پنجصد میلیارد تومان می‌شود؛ رقمی شگفت‌انگیز که خانواده ویملتس در بروکسل سال‌ها از آن بهره‌مند خواهند بود. در قبال این مبلغ، ویملتس تنها در شش مسابقه تیم ملی را هدایت کرده است. بدین معنی که او ۵۴۰ دقیقه سرمربی‌گری داشته و بابت هر دقیقه فعالیت، نزدیک به ۹۲۰ می‌لیون تومان دریافت کرده است. با چنین دریافتی، نام او می‌تواند به عنوان یکی از گران‌ترین مربیان تاریخ در رکورد‌های گینس ثبت گردد.
هر یک امتیاز، ۸۳ میلیارد تومان!
دویژه بازی اول ویملتس، مسابقات دوستانه در برابر سوریه و کره جنوبی بود که یکی با پیروزی و دیگری با تساوی به پایان رسید. چهار بازی بعدی در چارچوب انتخابات جام جهانی ۲۰۲۲ برگزار شد. در دو دیدار اول، شاگردان ویملتس توانستد هنگ‌کنگ و کامبوج را شکست دهند، اما در دو دیدار پایانی در برابر بحرین و عراق مغلوب شدند.
بنابراین تیم ملی ایران در مجموع شش امتیاز رسمی در برابر رقبای کم‌نام کسب کرد و هزینه هر امتیاز حدود ۸۳ میلیارد تومان برآورد می‌شود. این محاسبه هنوز شامل حقوق دستیاران بلژیکی نیست که آن‌ها نیز به فیفا شکایت کرده‌اند.
حقیقت‌های دیوانه‌کننده
پرونده ویملتس علاوه بر زیان مالی عظیم برای فوتبال ایران، چندین واقعیت پنهان دیگر را در خود نهفته داشت که هر یک از آن‌ها خشم هواداران را بیش از پیش برانگیخته است.
حقیقت اول ویملتس تنها به دلیل عجله فدراسیون در اعلام نام مربی جدید انتخاب شد. در غیر این صورت هره رنار، مربی فرا‌نسوی، قرار بود سرمربی تیم ملی شود. توافقات اولیه با رنار انجام شده بود، اما به دلیل شرکت او در جام ملت‌های آفریقا و تمایل فدراسیون برای معرفی سریع جانشین کارلوس کی‌روش، ویملتس برگزیده گردید. موفقیت‌های بعدی رنار با تیم ملی عربستان سعودی نشان داد که فوتبال ایران چه فرصت بزرگی را از دست داده است.
حقیقت دوم در ابتدای حضور ویملتس، مهدی تاج و محمدرضا ساکت از او تعریف مفرط می‌کردند و می‌خواستند این قرارداد را به عنوان دستاورد خود ثبت کنند. حتی مصاحبه‌ای از تاج موجود است که در آن ویملتس را مردی نجیب معرفی کرده بود؛ نجابتی که در نهایت پنجصد میلیارد تومان به ضرر فوتبال ایران تمام شد.
حقیقت سوم در دو بازی پایانی ویملتس، تیم ملی با بحرین و عراق شکست خورد که می‌توانست ایران را به سرعت از راه به جام جهانی ۲۰۲۲ خارج سازد. گویا ویملتس پیش از بازی با عراق قرارداد خود را فسخ کرده و نیت خود را آشکار ساخته بود، اما مسئولان فدراسیون به او اجازه دادند بی‌تفاوتانه در آن دیدار نیز روی نیمکت بنشیند. خطا‌های تکراری مسعود شجاعی در آن مسابقه برای همه مشهود بود، اما ویملتس او را با وجود داشتن کارت زرد جایگزین نکرد؛ شجاعی در نهایت اخراج شد و تیم ملی گل دوم را دریافت کرد. این بی‌توجه‌ی نشان می‌داد که مربی بلژیکی فاقد درایت لازم برای رهبری تیم ملی است. اگر تصمیم‌گیری در آن بازی به وحید هاشمیان واگذار می‌شد، احتمالا تیم ملی از شکست مصون می‌ماند. این پرونده مجموعه‌ای از ناکارآمدی‌های مدیران فوتبال ایران را در بر می‌گیرد و در تاریخ به ثبت رسیده است.
