آیا احیای مغز پس از مرگ امکانپذیر است؟ پیشرفتهای جدید در علوم اعصاب, تحقیقات اخیر در حوزه علوم اعصاب مرزهای سنتی میان زندگی و مرگ را به چالش کشیده و امکان بازتعریف این مفهوم را فراهم آورده است.
یک تیم پژوهشی پیشرو در دانشکده پزشکی ییل، با رهبری زوونیمیر ورسلیا، توانست در آزمایشی بیسابقه، فعالیتهای سلولی مغز را در عضوی که ساعتها از اکسیژن محروم بوده بود، تا حدی بازیابی نماید.جزئیات آزمایش پیشگامانه بر روی مغز خوکحدود پنج سال پیش، محققان مغز یک خوک را پس از کشتار از بدن جدا کردند و آن را به مدت چهار ساعت در دمای اتاق و در شرایط بیاکسیژنی نگه داشتند.
در مرحله بعد، این مغز را به یک سیستم احیای تخصصی به نام متصل نمودند. این دستگاه به جای خون، ترکیبی از مواد نگهدارنده و داروهای خاص را از طریق شریانها به بافت مغزی پمپاژ کرد تا مسیرهای آسیبدیده ناشی از کمخونی را هدف قرار دهد.مکانیزم احیای بافتهای عصبیدر فیزیولوژی طبیعی، شبکه رگهای خونی مغز وظیفه انتقال اکسیژن و مواد مغذی به نورونها را بر عهده دارد.
محققان با شبیهسازی این فرآیند از طریق دستگاه، توانستند متابولیسم سلولی را در بافتهای قشری و زیرقشری مغز مجدداً فعال سازند.
نتایج نشان داد که ساختاریتههای سلولی و برخی توابع مولکولی که پیش از این غیرقابل بازگشت تلقی میشدند، قابل حفظ و بازیابی هستند.پیامدهای اخلاقی و پزشکی این کشفاین پیشرفت علمی سوالات بنیادینی را در مورد تعریف دقیق مرگ مغزی، امکانهای انتقال اعضا، و روشهای درمان سکته مغزی و آسیبهای هیپوکسیک مطرح ساخته است.
اگرچه تحقيقات هنوز در مراحل اولیه و روی مدلهای حیوانی انجام شده، اما افقهای تازهای برای طب بازرگانی و مراقبتهای اورژانسی باز کرده است.
