پیش از این، تحقیقاتی که در مورد تاثیر قرار گرفتن طولانیزمان در معرض آلودگیهای هوا انجام شده بود، عمدتا اثر آن را بر مقدار مرگ و میرها یا بر سلامت جسمانی بررسی میکردهاند.
این مطالعه جدید با استفاده از دادههای جمعآوری شده از بخش بهداشت عمومی اسکاتلند انجام شد و پژوهشگران با حمایت آنها، وضعیت چهار آلاینده کلیدی را بین سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۷ میلادی و تاثیر آنها بر سلامت ساکنان بررسی کردند.
از این طریق، سوابق پزشکی ۲۰۲٬۲۳۷ فرد ۱۷ سال و بالاتر مورد بررسی قرار گرفت؛ از جمله اطلاعات مربوط به بیماریهای قلبی-عروقی، تنفسی، عفونی، بیماریهای روانی و اختلالات رفتاری این در دورة ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۷ میلادی.
چهار آلاینده کلیدی مورد در این تحقیق و عموما ترافیک جادهای و فعالیتهای صنعتی عبارتند از دی اکسید نیتروژن، دی اکسید گوگرد، ذرات معلق (قطر حداقل ۱۰ میکرومتر) و ذرات معلق (قطر ۲.۵ میکرومتر یا کمتر).
پژوهشگران غلظت این مواد را تا مسافة یک کیلومترمربع کدپستی مسکونی هر فرد شرکت کننده اندازهگیری کردند و بر اساس نتایجی که در مجله BMJ منتشر شد، مشاهده کردند که یک رابط مستقیم بین افزایش غلظت این آلودگیها در هوا و نرخ بالای بستری شدن ساکنان مناطق در بیمارستان، سواء برای بیماریهای روانی یا برای بیماریهای جسمی.
آنها اینگونه یافتیم که قرارگیری در معرض ترکیب بالای، و افزایش نرخ بستری شدن در بیمارستانها به هر دلیل.
پیش از این، پژوهشها نشان داده بود افرادی که دوران کودکی خود را در مناطقی با سطوح بالا آلودگی میگذرانند، احتمال مبتلا شدن به اختلالات روانی را دارند.
مطالعهای دیگر که توسط محققان در ایالات متحده و دانمارک انجام شده نیز نشان داده است که بین آلودگی هوا و افزایش خطر ابتلا به مشکلات روانی از جمله اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی و اختلال شخصیت رابط
بر پایه این نتایج، گران این مرکز تأکید داشتند که وضع محدودیتهای سختگیرانه زیستمحیطی، به سود میلیونها نفر خواهد بود.
دکتر مری عابد الاحد از دانشگاه سنت اندروز، رهبر این تحقیق، اظهار داشت بر اساس این یافتهها، میتوان امیدوار بود که سیاستهای مقابله با آلودگی هوا به این صورت حرکت کند که به زیادتری از انرژیهای تجدیدپذیر منجر شود و در درازمدت فشار بر بیمارستانها برای افراد مبتلا به بیماریهای جسمی و روانی کاهش یابد.
