بوفه کم شدنسلولی
با افزایش سن، سلولها و با فتهای گوناگون بدن صدمه مییابند. این فرآیند طبیعی یکی از نشانگرهای پیری زیستی است و میتواند با سن تقویمی متفاوت باشد. شناخت این تغییرات، ما را برای مدیریت صحیح روال پیری نزدیکتر میکند.
بر اساس مطالعات اخیر نیواطلس، دانشمندان موسسه آلن علوم مغز سیاتل انواع سلولهای خاصی را شناسایی کردند که با افزایش سن در مغز میکنند. این پژوهش نشاندهنده کشف یک نقطه اختصاصی است که در آن تعداد سیگنالتან های متعددی روی میشود.
، دانشمند اصلی این مطالعه معتقد است فرضیه این است که این نوع سلولها در کاندیس سیگنالهای محیطی یا مواد مصرفی کارایی کمتری دارند. کاهش کارایی این سلولها میتواند پیری در بقیه بدن را تسریع میکند. من فکر میکنم این تغییرات قابل توجه و جای دقت است.
جین و همکاران با استفاده از روشهای تک سلولی پیشرفته و نقشهبرداریهای، حدود ۱.۲ میلیون سلول مغزی منفرد از موشهای جوان و مسن (مره ۱۸ بالغ مغزی معادل) را مطالعه کردند. انتخاب موش به دلیل شباهت زیربنایی مغز به مغز انسان بود.
محققان.ها را در ۱۶ ناحیه وسیعی از مغز که حدود ۳۵ درصد حجم کل مغز را تشکیل میدهد و به بیماریهای مربوط به پیری حساس است، نقشهبرداری کردند. این روش امکان شناسایی رونویسیهای ژنی ویژه مربوط به سن را فراهم کرد.
جون نگایی، رئیس موسسه آلن میگوید سالهاست که اثرات پیری بر روی مغز مورد مطالعه قرار میگیرد. حالا با ابزارهای نوآورانه، محققان میتوانند نحوه تا ثیر پیری بر کل مغز را با زدید کنند. این مطالعه نشان میدهد که پراکنش زیاد ژن در سطح مغز میتواند و چگونگی تبدیل فعالیت طبیعی پیری به بیماریهای عصبی را روشن کند.
نتایج نشان داد که سلولهای گلیال که نورونهای مغز را محافظت میکنند، تغییرات قابل توجهی را در گفتن ژن نشان دادند. سلولهای و گلیال تخصصی به نامهای تا نیسیت و اپاندیمال نیز تحت تأثیر شدید قرار گرفتند. تا نیسیتها در ناحیه هیپوتالاموس یافت میشوند.
این سلولها تأثیر بسزایی بر ساختاری و عملکردی بین مغز و مایع مغزی نخاعی (CSF) دارند..های اپاندیمال_ نخاعی و بطن مغز را پوشاندهاند.
به طور خاص، افزایش گفتن ژنهای التهابی و پاسخ را در این سلولها مشاهده کردند. مهمترین تغییرات در سلولهای نزدیک بطن سوم هیپوتالاموس یافت شد. این سلولها مسئول تنظیم فرآیندهای فیزیولوژیکی حیاتی مانند دما، گرسنگی، سیری، و اعتدال مایعات، چرخ خواب و بیداری و ریتمهای شبانهروزی هستند.
محققان امیدواری میکنند که یافتههای آنچه، به تحقیقات بیشتر در باره این نقطه اختصاصی شود و با گسترش در مانهایی میتواند پیری مغز را کند یا مدیریت کند و از بیماریهای عصبی جلوگیری کند.
پیری، مهمترین عوامل خطر بیماری آلزایمر و تعدادی دیگر از اختلالات مغزی است. این نتایج نقشه مکانی دقیق ایجاد میکند که سلولی مغز بیشتر تحت تا ثیر پیری قرار میگیرد.
این نقشه تازه میتواند نحوه فکر دانشمندان در باره چگونگی تا ثیر پیری بر مغز را تغییر دهد و را هکارهای گسترش در مانهای نوآورانه برای بیماریهای مغزی مرتبط با پیری فراهم کند.
