الگوی خواب نامنظم خطر سکته مغزی و بیماری‌های قلبی را ۲۶ درصد افزایش می‌دهد

مطالعه‌ای تازه نشان می‌دهد که الگوی خواب نامنظم، یعنی رفتن به رختخواب و بیدار شدن در زمان‌های متغیر، به شدت با افزایش خطر سکته مغزی و بیماری‌های قلبی-عروقی مرتبط است. محققان تأکید می‌کنند که حتی هشت ساعت خوابیدن در شب، اثرات زیان‌آور تغییر مداوم در زمان خواب و بیداری را جبران نمی‌کند.

بر اساس گزارش گاردین، مطالعات پیشین بیش‌تر بر مدت زمان خواب تمرکز داشته و توصیه می‌کردند افراد بین هفت تا نه ساعت در شبانه‌روز بخوابند. اما اکنون تیمی بین‌المللی از محققان کانادا، استرالیا و آمریکا، اهمیت نظم در الگوی خواب را در ۷۲ هزار و ۲۶۹ نفر از افراد ۴۰ تا ۷۹ ساله در طول هشت سال بررسی کرده‌اند.

رابطه بین الگوی خواب نامنظم و سکته مغزی و قلبی

ژان فیلیپ چاپوت، نویسنده اصلی این پژوهش، می‌گوید الگوی منظم خواب به معنای رفتن به رختخواب در ساعت ثابتی هر شب و بیدار شدن در ساعت ثابتی هر صبح است. اگر این الگو بین ۳۰ دقیقه تا یک ساعت جابه‌جا شود ایرادی ندارد، اما بهتر است تلاش کنیم اختلاف ساعات را زیر ۳۰ دقیقه نگه داریم. اگر این اختلاف از یک ساعت فرا‌تر رود، به معنای خواب نامنظم است که برای سلامتی زیان‌آور می‌باشد.

محققان توضیح می‌دهند که هیچ‌کس در طول یک سال به طور کامل الگوی منظم خواب را رعایت نمی‌کند. اگر یک یا دو روز در هفته الگوی خواب منظمی نداشته باشید، تأثیر چندانی بر سلامتی ندارد. اما اگر به طور مکرر، پنج یا شش روز در هفته، خواب نامنظم داشته باشید، باید به فکر اصلاح آن باشید.

چاپوت می‌گوید بیدار شدن در ساعت معین هر روز مهم‌تر از رفتن منظم به رختخواب در شب است. او بیان می‌کند بیدار شدن در ساعات گوناگون صبح واقعا ساعت داخلی و بیولوژیکی شما را برهم می‌زند و این می‌تواند عواقب نامطلوبی برای سلامتی داشته باشد.

در این پژوهش شرکت‌کنندگان به مدت هفت روز از یک ردیاب خاص برای ثبت خواب خود استفاده کردند. سپس کارشناسان یک شاخص منظم‌خواب (SRI) برای هر فرد محاسبه کردند، به طوری که امتیازی از صفر (خواب بسیار نامنظم) تا ۱۰۰ (الگوی خواب و بیداری کاملا منظم) به افراد اختصاص یافت. شرکت‌کنندگان در سه گروه قرار گرفتند گروه خواب نامنظم (امتیاز SRI کمتر از ۷۱.۶)، گروه خواب نسبتا نامنظم (SRI بین ۷۱.۶ و ۸۷.۳) و گروه خواب منظم (امتیاز SRI بیش‌تر از ۸۷.۳). سپس وضعیت سلامتی این افراد به مدت هشت سال پیگیری شد.

نتایج نشان داد که حتی با در نظر گرفتن عوامل موثر دیگر، افرادی که در خوابیدن و بیدار شدن نامنظم بودند، ۲۶ درصد بیش‌تر از افرادی که خواب منظم داشتند، در معرض سکته مغزی، نارسایی قلبی یا حمله قلبی قرار گرفتند. محققان تأکید می‌کنند که افرادی که به طور نسبی نامنظم می‌خوابند، در صورت داشتن خواب کافی، خطرات سکته مغزی و قلبی در آن‌ها کاهش می‌یابد.